Hij was de broer van de Duitse koning uit het Frankenlandse Huis. Koenraad I, stond deze in de strijd tegen de aanzienlijken des rijks getrouw ter zijde, bracht op verlangen van zijn stervende broeder, die hem niet sterk genoeg oordeelde om zijn plaats te bekleden, kroon en scepter aan zijn vijand Hendrik van Saksen en bevorderde diens verkiezing tot koning te Fritzlar in April 919.

Om die reden stond hij als hertog van Franken onder Hendrik I in groot aanzien. Met diens opvolger Otto I geraakte hij echter weldra in twist (937). Een eerste maal verslagen en tot een geldboete veroordeeld, nam hij reeds in 938 een actief aandeel in een opstand tegen Otto gesmeed door Gijselbrecht, hertog van Lotharingen, in overleg met de koning van Frankrijk Lodewijk IV. Doch het krachtdadige verweer van Otto I hield de vooruitgang van de opstandelingen tegen, en op het ogenblik, waarop Eberhard de Rijn had overschreden nabij Andernach, werd hij door een vijandige troep verrast en gedood. Dit was het keerpunt in de opstand. Het hertogdom Frankenland hield op te bestaan en de macht van Otto was voorgoed gevestigd.

LITT.: R. Holtamann. Kaiser Otto der Grosse (1936).