* Würzburg 25.7.1867 - † Malang, Java 29.8.1918

Hij behoorde in zijn kunst tot de expressionisten.

Zijn eerste bundel Ultraviolett (1893), ontstaan gedurende een verblijf in een Zweeds dorp, toont een merkwaardige mengeling van waarnemingen en gevoelsindrukken.

In Reliquien (1899) is hij veel simpeler van toon geworden, die ten slot te zelfs tot de eenvoud van het volkslied leidde. Hij schreef ook novellen en drama's. Wereldoorlog I verraste hem op Java, waar hij gedwongen was te blijven en waar hij overleed.

Werken: Josa Gerth (rom. 1892); Ultraviolett (ged. 1893); Das Kind (dr. 1895); Schwarze Sonne (epos 1897); Reliquien (ged. 1899); Lusamgärtlein, Frühlingslieder aus Franken (1909); Singsangbuch (1907); Die geflügelte Erde (1916); Weltspuk (1911); Die acht Gesichter am Biwa See (Nov. 1911); Raubmenschen (rom. 1911); Lingam (1910; novellen); Gedankengut aus meinen Wanderjahren (1913); Der Geist meines Vaters (1912); Spielereien einer Kaiserin (drama, 1911); Erlebnisse auf Java (1924); Ges. Gedichte u. kleinere Versdichtungen (1930); Mich ruft dein Bild (1930); Ges. Novellen u. Romane (1930); Ein Herz im Lärm der Welt. Briefe an Freunde (MiincheD 1933) ; Gesammelte Werke (6 dln, 1925).

LITT.: W. Vesper, M. D. als Dramatiker (Das lit. Echo, 1908); W. Fischer, M. D. als Dramatiker (ibid. 1920); H. Reinhart, Zum Gedächtnis M. D.'s (Jahrb. d. Litt. Verein. Winterthur 1922); W. Annecke, M. D. als Dramatiker, Halle (1934); H. C. Wendt, M. D. Poet-Philosopher (Columbia Univ. Germany studies, 1936); W. Kraemer, M. D., Giessen (1937); E. F. Ständer, D.’s Andacht vor dem Leben, Wien (1941). K. Seyfarth, Das erzählerische Kunstwerk Max Dauthendeys (diss. 1940).