Document Actions
DANIELS, Jeff
Amerikaans filmacteur (1955- )
|
* Georgia 19.2.1955 ,
De Amerikaanse acteur Jeff Daniels trekt zich niets aan van het oude Hollywood-adagium dat je nooit met kinderen of dieren moet spelen. In Fly Away Home (Carroll Ballard, 1996) speelt hij naast de veertienjarige Anna Paquin en zestien ganzen, in 101 Dalmatiërs (Stephen Herek - 1996) Iaat hij de show niet alleen door 101 honden, maar ook door een paard, een varken en een wasbeer stelen en in Arachnophobia (Frank Marshall, 1990) door een bende spinnen. Soms lijkt Daniels een acteur die alleen de hoofdrol in een film mag spelen als er dieren of kinderen in zitten; doen er andere volwassenen mee, dan moet hij met de tweede plaats of met een bijrol genoegen nemen. 'People call me when they need someone to be next to the star', zegt Daniels. Toch was hij in de schetenkomedie Dumb And Dumber (Peter Farrelly, 1994) grappiger dan de ster van de film Jim Carrey. Daniels had in ieder geval de beste grap in deze film: als Carrey iets nog dommers dan anders doet, raakt Daniels buiten zichzelf. Nu verwacht je dat Daniels eindelijk het licht ziet, en Carrey aan de kant zet, maar nee. Hij eindigt zijn litanie met de woorden: 'you just totally redeem yourself.' Er is een acteur die erg ernstig lijkt voor nodig om deze tekst grappig te maken. In New York acteerde bij het Circle Repertory Theater, debuteerde in 1981 als filmacteur in Ragtime van Milos Forman en brak door als Flap, de overspelige echtgenoot van kankerpatiënt Debra Winger in Terms of Endearment (James L. Brooks, 1983). Het is een film die Daniels' carrière bepaald heeft. ‘I walked through America for three years listening to 'God, I hated you in that movie', zei de acteur een paar jaar geleden in een interview. De mannelijke bijrol was vrijwel de enige categorie waarin de film geen Oscarnominatie kreeg. Woody Allen redde Daniels in 1985 van Flap door hem een van de hoofdrollen te geven in The Purple Rose of Cairo. Daniels speelt daarin weergaloos zeurderig het personage dat van het doek in het leven van Mia Farrow stapt en de acteur die dat personage weer op het doek wil krijgen. Op veelmeer hoofdrollen heeft Daniels niet gewacht. In plaats daarvan keer- de hij terug naar Chelsea, het dorp in Michigan waar hij opgroeide, en richtte er het Purple Rose Theatre op, waarvoor hij regisseert en schrijft. Daniels is als speler gemakkelijk te typecasten. In het begin van een film draagt hij vaak een pak, en is hij een ideale schoonzoon. Omdat de acteur met zijn dunne lippen, vlassige haar en mollige vooruitzichten niet echt mooi is, wekt hij des te meer sympathie. In Fly Away Home laat regisseur Ballard Daniels' blote borst scherp uitkomen tegen een vage achtergrond, en ook dat wekt meer sympathie dan bewondering. Het aardige van Daniels is dat hij dat lijkt te weten; in
sommige films maakt hij handig gebruik van zijn wat dommige blik. In andere laat
hij de sympathie omslaan in hekel: omdat Daniels zo makkelijk te typecasten is,
kan hij ook goed against type spelen. In de halverwege in een thriller
veranderende komedie Something Wild van Jonathan Demme (1986) deed hij
het allebei tegelijk: hij is daarin een schoonzoon die uit de band springt -en
dan een ideale moet spelen. 1986 Something Wild (1986) .... Charles Driggs Jeff Daniels (links) en Melanie Griffith in Something Wild De wat saaie accountant Charlie
Driggs (Jeff Daniels) besluit in een impuls mee te gaan met de wat rare, maar
aantrekkelijke Lulu (Melanie Griffith). Tijdens hun reis door Virginia gaat het
van kwaad tot erger: Charlie liegt tegen zijn vrouw, wordt in een goedkoop
motel met handboeien aan bed vastgebonden en slaat aan het stelen. Op bezoek
bij Lulus moeder doet hij zich voor als haar echtgenoot en zegt zij: See,
Mamma? Just the kind of man
you said I should marry. Op de reünie van haar middelbare school
verandert de film plotsklaps van toon. Daar ontmoeten ze de psychotische ex van
Lulu - Ray Liotta op zn angstaanjagends - en wordt de screwball comedy een
soort film noir. Toch blijft de film zeer geloofwaardig, een verdienste van de
regisseur die vijf jaar later The Silence of the Lambs zou maken. 1987 Radio Days.... Biff Baxter 1989 No Place Like Home .... Mike In Nederland zijn de sociale voorzieningen over het algemeen uitstekend geregeld. De kansen dat je zomaar op straat komt te staan, zijn minimaal en het aantal daklozen is dan ook klein. In andere landen is dat wel anders, hetgeen een arbeidersgezin uit het Amerikaanse Pittsburgh op pijnlijke wijze ondervindt. Vader, moeder en twee kinderen komen ineens op straat te staan. Het drama dat zich dan voltrekt teistert iedere verbeelding. Christine Lahti imponeert als de moeder, Jeff Daniels is sterk als de vader en er is ook nog een rolletje weggelegd voor Kathy Bates. 1990 Arachnophobia
.... Dr. Ross Jennings Thriller: Het gegeven van invasie van dodelijk ongedierte is niet nieuw. Alfred Hitchcock gebruikte het fenomeen al in 'The Birds'. Getuige deze film verveelt het gegeven geenszins. Een Zuid-Amerikaanse monsterspin komt toevallig in Californisch stadje terecht waar ze zich actief voortplant. Al snel bedreigen moordzuchtige spinnetjes het dorp. Dokter Jeff Daniels met zijn fobie voor spinnen, nou niet bepaald de gewezen persoon om de plaag te bestrijden. Maar hij blijkt toch de enige te zijn die de klus kan klaren. John Goodman heeft een geestige rol als ongediertebestrijder. 1990 Love Hurts .... Paul Weaver Terwijl Paul (Jeff Daniels) zijn scheidingspapieren ontvangt, bereidt ziijn zuster Karen (links op foto) zich voor op haar huwelijk. Paul besluit zijn vrijheid niet om te zetten in een vrouwenjacht, maar netjes, zoals een goede broer betaamt, naar de plechtigheid in het geboortedorpje tijgen. Drie keer raden wie daar nog meer zit?. Verder is de gehele familie in rep en roer; Karen heeft nachtmerries over haar aanstaand huwelijk. Haasr verloofde vraagt zich af waarom hij gaat trouwen. Vader is aan de drank, moeder is berveus….. ‘Love hurts’i is een smakelijke relatiekomedie, die volgens de Speelfilm Encyclopedie) uitmondt in ‘en kolderieke chaos van opwinding, verleiding en liefdesverdriet. 1990 Welcome
Home, Roxy Carmichael .... Denton Webb
En dat moet je
letterlijk opvatten, want er gebeuren vreemde dingen in de wijk Cherry Hili in
New Jersey. Een stervende gevangene heeft tegen de gevangenispsychiater Willis
Embry (Jeff Daniels), verteld dat hij daar in een kelder van een huis de buit
van een overval heeft begraven. Willis neemt een enkeltje Cherry HilI, met in
zijn voetspoor twee ontsnapte gevangenen die het gesprek hebben afgeluisterd.
Maar Willis Embry heeft niet goed geluisterd en haalt het verkeerde huis
overhoop. 1996 – FLY AWAY HOME (***)
Van alle movie brats die begin jaren zeventig naam begonnen te maken, zoals Francis Coppola en Martin Scorsese, is Carroll Ballard wellicht de onbekendste. Dat heeft vooral te maken met het soort film dat hij maakt: natuurfilms over de relatie tussen mens en dier. Coppola produceerde zijn eerste film, The Black Stallion (1979). In 1983 volgde het prachtige, op Antarctica opgenomen Never Cry Wolf. In Fly Away Home verhuist de door de dood van haar moeder getraumatiseerde Amy naar haar vader Thomas in Canada. Amy ontfermt zich over wat ganzeneieren en de kuikentjes die eruit geboren worden. Dan ontwikkelt zich een probleem: de ganzen denken dat Amy hun moeder is. En hoe moeten ze na de overwintering terug naar Amerika? De oplossing is gebaseerd op waargebeurde experimenten met lichtgewicht vliegtuigjes. (Carroll Ballard, 1996, VS) # |
Fly Away Home is gebaseerd op waargebeurde experimenten
met lichtgewicht vliegtuigjes.
