* Breda 20.2.1796 – † Geldermalsen 9.2.1860

Hij was afstammeling van Pieter van Dam (in de vijfde graad. Hij werd theologisch student te Utrecht. In 1912 gaf hij zijn studie op en diende als luitenant bij de dragonders van 1813-1815.

Nederlands militair, politicus, journalist en dichter, werd lid van de Tweede Kamer in 1829 (voorzitter daarvan in 1841) en van de Eerste Kamer in 1852.

In 1830 organiseerde hij een korps vrijwillige jagers (zgn. Jagers van Van Dam), waarmee hij aan de Tiendaagse Veldtocht deelnam. Als kamerlid deed hij zich aanvankelijk kennen als een links-liberaal. Hij was een van de negen mannen die in 1844 onder leiding van Thorbecke een voorstel tot grondwetsherziening indienden, maar was later als een van de aanstichters van de Aprilbeweging (1853) eveneens verantwoordelijk voor de val van Thorbeckes eerste ministerie.

WERK: Eerstelingen (1816); Fanatisme (1825); Hassar (1829); De physiologie van Den Haag bekeken door een buitenman (1844); Een woord aan mijne landgenooten (1848).