* Brugge 25.11.1507 – † Antwerpen 22.1.1581 Hij studeerde te Leuven, Padua en Orléans, was in 1533 procureur te Brugge, waar hij in 1537 raadpensionaris en in 1550 griffiercrimineel werd.


In 1552 werd hij door Maria van Hongarije benoemd tot lid van de Raad van Financiën. Zijn roem dankt hij vooral aan zijn handleidingen inzake straf- en civiel recht: Praxis rerum criminalium (1554; 22 Latijnse, 11 Nederlandse, evenals Duitse en Franse drukken) en Praxis rerum civilium (1567; vert. in het Nederlands, Duits en Frans). Beide werken zijn hoofdzakelijk plagiaten van de geschriften van de Gentse jurist Filips Wielant. Zijn invloed op de strafrechtelijke opvattingen van zijn tijd was echter zeer groot: tot in Zuid-Rusland toe heeft zijn Praxis rerum criminalium, dankzij de Porzadek van de Poolse jurist Groicki, zijn invloed doen gelden. In het in 1620 gecodificeerde strafrecht van het hertogdom Pruisen werden vele bepalingen letterlijk uit zijn werk overgenomen. De Praxis rerum civilium gold als een van de hoofdwerken van het Europese procesrecht. WERK: (behalve genoemde): Patrocinium pupillorum: legum et praxeos studiosis non minus utile quam necessarium (1544); De magnificentia politiae amplissimae civitatis Brugarum (1544); Subhastationum compendiosa exegesis (1546); Enchiridion Parium aut Similium Utriusque Iuris (1568); Paraeneses Christianae #