* 1.5.1929 Hamburg.

In 1958 werd hij hoogleraar te Hamburg, in 1960 te Tübingen en in 1966 te Konstanz. Dahrendorf verwijt de sociologie een te grote mate van conformisme, waardoor zij het individu uitlevert aan een steeds sterkere binding aan de maatschappij als een vlechtwerk van instellingen.

Met deze menigte van instituties gaat een grote hoeveelheid inperkingen van de mens gepaard en daardoor dwingend opgelegde rolverwachtingen.

De sociologie dient zich zodanig in te stellen dat de individuele vrijheid optimaal gewaarborgd is. Centraal staat het sociale conflict als indicatie van de ontoereikendheid en van de pressie van de instituties. De ontwikkeling van zijn maatschappelijk denken liet Dahrendorf afzien van het socialisme om in 1966 toe te treden tot de liberale partij, waarin hij een ideologisch-leidende rol vervult. Sinds 1969 is hij lid van de Bundestag. In juli 1970 werd hij lid van de Commissie van de E.G.

Werken: Soziale Klassen und Klassenkonflikt (1957), Homo sociologicus (1959), Gesellschaft und Freiheit (1961), Die angewandte Aufklärung (1963), Gesellschaft und Demokratie jn Deutschland (1965), pfade aus Utopia (1967), Konflikt und Freiheit. Arbejter zur soziologischen Analyse und politischen Theorje (1972). .