* Niësky 9.6.1855 - † Herrnhut 19.8.1941.

Groot kenner van Palestina, voortgekomen uit de kring van de Herrnhutterse Broedergemeente, werd 1881 docent in Gnadenfeld, daarna docent en (1895) buitengewoon hoogleraar te Leipzig, was van 1902-1917 directeur van het Duits- Evangelisch Instituut voor Oudheidkunde te Jeruzalem, daarna gewoon hoogleraar te Greifswald en directeur van een naar hem genoemd Palestina-Instituut.

Hij legde zich toe op de studie van de Aramese taal, en wel vooral op het Joods-Palestijns dialect, en op een grondig onderzoek van de natuur, cultuur en historie van het Heilige Land, dat hij naar alle kanten had doorkruist, waarbij hij de zeden en gebruiken van de Arabische landbevolking nauwkeurig had waargenomen.

Bibl.betr. Gustaf Hermann DALMAN:

Der leidende und sterbende Messias (1888); Jesaja 53 (2de ed. 1914); Grammatik des jüdisch-paläst. Aramnisch (2^de ed. 1905); Araminsche Dialektproben (2^de ed. 1927); Araminsch- neuhebräisches Wörterbuch (2^de ed. 1922); Worte Jesu (I 1898, herdr. 1930); Palästinischer Diwan (1901); Petra (1901); Neue Petraförschungen (1912); Orte und Wege Jesu (3^de ed. 1924); Hundert d. Fliegerbilder aus Palästina (1925); en het hoofdwerk: Arbeit und Sitte in Palästina, in 7 dln (Gütersloh 1928-1942). Hij redigeerde o.a. het Palästina-Jahrbuch.