vrouwelijke burgemeester Van Amsterdam. Uiteindelijk werd Ed van Fontijn in de hoofdstad benoemd, maar Dales mocht vier jaar later naar Nijmegen. Haar directe optreden, wars van alle conventies, zorgde ervoor dat haar positie nooit onomstreden was. Als staatssecretaris drukte ze zeer impopulaire kortingen op het ziekengeld door en kwam zo in conflict met de vakbeweging, toen nog onder leiding van Wim Kok. Achteraf, tijdens de parlementaire enquête over de sociale zekerheid vorig jaar, hekelde zij in ferme bewoordingen de rol van werkgevers en werknemers maar die van de vakbeweging in het bijzonder.
    "Ik ben altijd zeer wars geweest van corporatistische neigingen. Die vind ik eigenlijk een verschrikking", antwoordde ze de enquêtecommissie Buurmeijer. Bij die gelegenheid werd ook haar legendarische bulderlach in het schriftelijk verslag vastgelegd, een stenografisch unicum.

bewindsvrouw tegen het eind van de middag moeilijk te benaderen was. "Dan heeft ze een geweldige 'dip'. Ien kan dan geïrriteerd uitvallen", merkte één van haar ambtenaren eens op, "Ook wordt ze midden tijdens ambtelijk overleg of zelf tijdens overleg met de Kamer overvallen door gaappartijen. Soms moeten we constateren dat de slaaptoestand is ingetreden."

Politiewet door beide Kamers. Daarmee kwam een eind aan de decennia durende stammenstrijd tussen de departementen van Justitie en Binnenlandse Zaken en tussen Rijkspolitie en Gemeentepolitie. Als werkgever van de ambtenaren schafte Dales zonder veel rumoer de bevoorrechte positie van deze groep werknemers af. De modernisering van de arbeids-verhoudingen had tot gevolg dat in plaats van één CAO voor alle ambtenaren nu in acht verschillende sectoren over hun arbeidsvoorwaarden wordt onderhandeld: onderwijs, gemeenten, rijk, defensie, politie, provincies, waterschappen en rechtelijke macht. 

En ze sprak de taal van de vakbond. Als de kreet 'dit is het matje' viel, wisten de bonden dat verder praten geen zin meer had. Het onderhandelen met de bonden vond ze leuker dan het debatteren met de geachte afgevaardigden.

Dales schreef -samen met Pont - het laatste hoofdstuk in het feuilleton over het miljardenvermogen van het Algemeen Burgerlijk Pensioenfonds. De vakcentrales voor ambtenaren wilden pas hun fiat geven aan de 'decentralisatie' van de CAO-onderhandelingen als overeenstemming was bereikt over de privatisering van het ABP. Met ingang van 1 januari 1996 komt het ABP (belegd vermogen 170 miljard gulden) op eigen benen te staan.

Samen met haar CDA-staatssecretaris Dieuwke de Graaff-Nauta werkte Dales behoedzaam aan potentieel revolutionaire veranderingen in het binnenlands bestuur. Vorig jaar zei Dales hierover: "Er kan niet worden doorgegaan met omslachtige besluitvorming en met elkaar concurreren - de besturen die tot grote problemen leiden. [...] Over de analyse is men het eens, alleen niet over de oplossingen." Deze operatie is inmiddels vastgelopen op verzet 'van lokale bestuurders, zoals blijkt uit de behandeling in de Tweede Kamer van de Kaderwet. Alleen het gebied rond Rotterdam lijkt ervan verzekerd op afzienbare termijn stadsprovincie te worden.

Namens de sociaal-democraten moest Dales leiding geven aan een aantal grote projecten zoals de sociale vernieuwing, het boegbeeld van het kabinet Lubbers-Kok. Niemand in Den Haag praat meer over de sociale vernieuwing, niettemin liet Dales geen gelegenheid voorbij gaan om het succes van die operatie te onderstrepen. Thanasis Apostolou, woordvoerder minderhedenbeleid van de Pvda-fractie in de Tweede Kamer, onderstreept haar belang voor de in Nederland wonende etnische minderheden. Apostolou was van 1972 tot 1977 cursusleider bij Kerk en Wereld waar Dales op dat moment directeur was. "Zij praktisch en standvastig. Als ze iets wilde bereiken ging ze onverstoorbaar recht op haar doel af."

Als minister heeft Dales volgens Apostolou het vertrouwen van immigrantengroepen weten te winnen, door "geen grote verhalen te houden maar praktisch zaken te regelen". Zo bracht zij tijdens het Golfconflict vertegenwoordigers van Joodse en Islamitische organisaties met elkaar in gesprek om polarisatie tussen beide bevolkingsgroepen te voorkomen.

"De minderheden zullen haar als steunpilaar missen", aldus Apostolou. Op de vraag of zij een volgende termijn als minister van binnenlandse zaken ambieerde, antwoordde Dales vorig jaar: "Ja, ik ben met een natte vinger te lijmen. Dat ben ik in algemene zin.