Hij was een leerling van Delibes te Parijs en van Bruckner te Wenen, deed als leraar in de harmonieleer aan het conservatorium te Genève proeven om het muzikale rhythme in overeenstemming met de lichaamsbeweging te brengen, waaruit zijn systeem van rhythmische gymnastiek ontstond. Te Hellerau bij Dresden stichtte hij toen in 1911 de "Bildungsanstalt Jaques-Dalcroze", waarvan het succes in de volgende jaren bleek door grote feestspelen (Orpheus). Sedert 1915 was hij weder werkzaam te Genève, maar later verplaatste hij zijn school naar Parijs. Zijn methode van verbinding der lichaamsbeweging met de muziekopvoeding (onderricht in de elementen van het rhythme) werd internationaal befaamd.

BIBL.: Feestspelen, opera’s koorwerken liederen (vnl. voor kinderen), orkestwerken, kamermuziek. Geschriften: Méthode J.-D. (3 dln, 1906); Le rhythme, La musique et l'éducation (192O) ; Souvenirs notes et critiques (Neuchâtel 1942) ; La musique et nous  (1945).

Zie eens: http://www.dalcroze.ch/