* 20.5.1915 Nahatal Palestina

Hij sloot zich aan het eind van de jaren dertig aan bij de illegaal opererende Hagana. Tijdens de Tweede Wereldoorlog nam hij aan geallieerde kant deel aan de veldtocht in Syrië, waarbij hij een oog verloor.

Tijdens de Israëlisch-Arabische Oorlog in 1948 leidde Dajan o.a. de verdediging van het joodse deel van Jeruzalem. Hij was ook leider van de Israëlische delegatie bij de wapenstilstandsbepre-kingen op Rhodos.

Dajan was van 1953 tot 958 opperbevelhebber van het leger en in die functie de organisator van de succesvolle veldtocht op het Sinaïschiereiland (okt. 1956). Tien jaar later publiceerde hij zijn memoires over deze veldtocht: Sinai campaign diary..

Dajan was een protégé van ex-premier Ben-Goerion. Vlak voor het uitbreken van de Juni-oorlog van 1967 werd hij opgenomen als minister van Defensie in het Kabinet-Esjkol. Bij het uitbreken van de Oktoberoorlog in 1973 had Dajan deze functie in het kabinet van Golda Meir.

Een storm van kritiek brak over hem los, doch een hierna ingestelde commissie van onderzoek pleitte hem vrij van enige nalatigheid. Zijn prestige was echter beduidend gedaald. In de regering van Jitsjak Rabin werd hij niet meer opgenomen en zijn politieke carrière leek te zijn geëindigd. In zijn politieke uitingen benaderde hij steeds meer standpunten van het rechtse Likoedblok, o.a. inzake het bevorderen van joodse nederzettingen in bezette gebieden. In mei 1977 werd Dajan als minister van Buitenlandse Zaken opgenomen in het kabinet-Begin. Hij trad daarvoor uit De Arbeiderspartij en koos de zijde van Begins Likoed. In oktober 1979 verliet hij de regering wegens bezwaren tegen Begins politiek met betrekking tot de nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever.