* 7 Januari, 1882  - †  1974

Hij studeerde te Leuven en te Gent, was van 1907 tot 1909 assistent van prof. Bumm in de Charité te Berlijn en werd in 1920 te Gent benoemd tot hoogleraar in de  verloskunde en de gynaecologie. Daarenboven was hij  werkzaam op het gebied van de kankerbehandeling, de proefondervindelijke kankerverwekking en de bloed bactericide. Hij stichtte de Internationale Vroedvrouwen-vereniging en de Internationale Vroedvrouwen-congressen. Daels raakte in het begin van Wereldoorlog I krijgsgevangen, maar kon  zich weer bij het Belgische leger voegen, bleef gedurende de gehele oorlog in de voorste linie en was  er werkzaam ten bate van de Vlaamse soldaten. Na de oorlog streed hij voor de vervlaamsing van  de Gentse Universiteit, was voorzitter van het  Comité voor de jaarlijkse Bedevaart naar de IJzer, dat het IJzerkruis te Diksmuide oprichtte, stichtte het Vlaams Congres voor verpleegkunde en sociale geneeskunde en was voorzitter van de algemene regelingscommissie van de Vlaamse wetenschappelijke congressen. Op 25 Mei 1945 werd hij door de minister van Openbaar Onderwijs afgezet als hoogleraar. Daels werd van collaboratie beschuldigd en week uit naar Zwitserland, waar hij tot 1959 verbleef.

Werken:

Voor Moeder en Zuigeling (Antwerpen, 1939 - 4de dr.)

Operatieve Verloskunde   (Leuven, 1920)

Beginselen van Praktische verloskunde    (Antwerpen 1942 - 3de dr.)

Voor mijn Volk in nood  (Tielt 1933 -2de dr.)

Nieuwe Tijden  (Antwerpen 1941)