Als theaterfiguur het protserige en snoevende, innerlijk echter laffe, soldaat. Dit type komt in alle literaturen voor, te beginnen met de Griekse en Latijnse. In Italië; waar het onder deze naam thuis is, vormt de capitano een der stereotiepe "maskers" van de Gommedia del l'arte en hij had er op het eind der 16^de en in het begin van de 17^de eeuw veel succes, vooral onder invloed van de Spaanse overheersing, welke hij voor de volksverbeelding symboliseerde. Ook in verscheiden geschreven blijspelen komt hij voor, het laatst nog in de 18^de eeuw.

Onder: Il Capitano, naar een gravure van J. Callot, Milaan Museo Teatralr alla Scala.