* Amsterdam 22.8.1795 – † Amsterdam 16.12.1874

Bekeerde Portugese Jood, ijverde voor inwendige zending  tevens bekende figuur uit het Réveil

Hij studeerde te Leiden in de geneeskunde en vestigde zich als arts te 's-Gravenhage. Onder invloed van zijn vriend Is. da Costa liet hij zich 20.10.1822 te Leiden dopen en ijverde sindsdien in de beweging van het Réveil. Nadat hij zijn praktijk had neergelegd, nam hij ijverig deel aan het kerkelijk en godsdienstig leven, waarbij de bekering der Joden (oprichting van het genootschap Vrienden Israëls), de inwendige zending (Evangelisch Protestantsche Vereeniging voor inwendige zending) en de oprichting van Zondagsscholen zijn bijzondere belangstelling hadden.

Een tijdlang hield hij ook godsdienstige samenkomsten in Scherpenzeel (Gld.), doch vervreemdde velen, o.a. zijn vriend Da Costa, van zich door zijn ijveren tegen de koepokinenting. In zijn laatste levensjaren heeft hij zich echter, uit teleurstelling, geheel teruggetrokken

Van zijn bekering heeft hij een beschouwing te boek gesteld, die in 1837 te Neufchatel werd uitgegeven als La Conversion du Dr. A. Cappadose, en in diverse talen is overgezet.

Bibl.: Jehova-Jezus (3 dln 1834-1845); Hoe despotisme zich uit her liberalisme ontwikkelde (1846); De Hervorming verdedigd (1836); Revolutie en contrarevolutie uit een schriftelijk oogpunt (1860); Rome en Jeruzalem (1851); De kracht des geloofs, in bijzonderheden uit het leven en lijden van D. Matamoros, gevangen om zijns geloofswille in Spanje (1863).

LITT.: Ned. Patriciaat XI (1920); E. Gewin, In den réveilkring (Baarn 1920); Idem, Dr. A. C. en het Réveil, in De Gids, 1920, dl II blz. 2&2-316; N. Ned. Biogr. Woordenboek 6^de dl. (1924); M.E. Kluit, Het Révéil in Nederland (Amsterdam 1936).