Samen met anderen deed hij zijn best, om die veldheer over te halen tot een verbond met Antonius. Als legaat van laatstgenoemde behaalde hij vervolgens overwinningen op de Armeniërs, Iberiërs en Albaniërs en rukte voorwaarts tot aan de Kaukasus. Minder voorspoedig was hij in de strijd tegen de Parthen.

In het begin van de oorlog tussen Antonius en Octavianus bracht hij het leger uit Armenië aan de kunst, zag zich genoodzaakt om werkwloos getuige te zijn van zijn nederlaag van de slag bij Actium en bracht aan Antonius de tijding van zijn nederlaag. Na de dood van Antonius werd hij op last van Octavianus (31 v. Chr.) om het leven gebracht.