* Spijkenisse 15.8.1902 – Neuengamme 12.1.1943

Hij werd opgeleid voor de handel, maar ging over naar de journalistiek toneelrecensent, mederedacteur van De Tooneelspiegel, literair criticus en dichter en ontwikkelde zich tot een kundig toneelcriticus en een opmerkelijk auteur van verhalen en gedichten. Zijn illegaal uitgegeven (1941) gedicht De achttien dooden werd het bekendste verzetslied. Hij werd gearresteerd wegens hulp aan joden. Te zijner nagedachtenis werd in 1947 de Jan Campertstichting opgericht.

Achtereenvolgens verschenen van hem de dichtbundels Refereinen (1922, in samenw. met Hendrik Scholte), Verzen (1925), De Bron (1927), Het Verliefde Lied (1928).

Campert is onder de jongere Nederlandse dichters een figuur die voor verschillende invloeden ontvankeIijk is gebleken, maar zich niettemin tot een merkwaardig, eigen, romantisch dichterschap heeft ontwikkeld. Zijn poëzie is melodieus en meditatief van inhoud; ze openbaart een weemoed, die vertedert, maar tevens de vreugdvolle aanvaarding van het geluk en de schoonheid dezer wereld. Vooral Het Verliefde Lied is in dit opzicht een bijzondere bundel. Campert toonde zich bovendien in zijn critieken een knap kenner van het toneel, en hij schreef een paar detective-drama's:

Het Chineesche Mysterie (in samenw. m. Ben van Eysselsteyn) en Klokslag Twaalf (in samenw. m. Willy Corsari, 1933). Verder verscheen nog: Die in het donker (roman, 1935), Wier (roman, 1935), Verwilderd Landschap (verzen, 1936), Deez' kleine Hand (novelle, 1940), Huis en Herberg (verzen, 1941), Sonnetten voor Cynara (1942). In Wereldoorlog II werd hij wegens hulp aan joden gearresteerd; hij stierf in het concentratiekamp Neuengamme in Duitsland.

Illegaal werd o.a. uitgegeven de rijmprent: Lied der achttien dooden, een gedicht dat grote vermaardheid vérwierf en de grondslag leverde voor het illegale Nationale Steunfonds. In 1947 zijn de verzamelde gedichten verschenen. Han Hoekstra wijdde een herdenkingsboekje aan hem. Zie ook het herdenkingsnummer van Critisch Bulletin (1945). De Jan Campert-Stichting is ter ere zijner nagedachtenis naar hem genoemd.

WERK: Verzen (1925); De bron (1927); Het verliefde lied (1928); Het Chineesche mysterie (1932; met B. van Eysselsteyn); Klokslag twaalf (1933; m. W. Corsari); Die in het donker… (1934); Wier (1935); Verwilderd landschap (1936); Huis en herberg (1941); Slordig beheer (1941); Sonnetten voor Cynara (1942).

UITG: Verzamelde gedichten (1947); Wie weet slaag ik in de dood (1962; bloeml. d. R. Campert, met inl. v. C. Eggink).