* Krefeld 3.11.1889 – Amsterdam 9.5.1957

Hij was leerling van Johan Thorn Prikker te Krefeld (1905–1908) en sloot zich in 1912 aan bij de Blaue Reiter. Hij verwierf grote bekendheid door zijn houtsneden en achterglasschilderingen. Hij verenigde Franz Marcs kubisme en de verteltrant van Marc Chagall tot fijne, dromerige sprookjes, waarin de kleur een zelfstandige functie heeft. Van 1926 tot 1933 was hij docent aan de Academie te Düsseldorf en van 1933 tot 1955 aan de Academie voor Beeldende Kunsten te Amsterdam. Zijn aandacht ging toen vooral uit naar de monumentale kunsten (glasschilderkunst) en in Nederland werd hij via zijn vele leerlingen in dit opzicht de grondlegger van een nieuwe traditie. In zijn glasschilderkunst overweegt het lineaire: Maria-im-Grün-Kirche, Hamburg-Blankenese; Münsterkirche, Bonn; Christian Science Church, Amsterdam. Zijn laatste opdracht betrof ramen voor de Dom te Keulen.

LITT.: M.T.Engels, H.Campendonk (1858)  P. Wember H.Campendonk (1960; met bibl.).

Onder ‘Schalmeienbläserin’1914 Städtische Galerie München

Onder: Man met bloem - Stedelijk Museum Amsterdam