Stichter van de denominatie der Disciples of Christ in Noord-Amerika

* Ballymena, Antrim, Ierl. 12.9.1788 - † Bethany, W.Virginië, U.S., 4.3.1866.

In 1809 volgde hij zijn vader Thomas, die in 1807 om zijn gezondheid zowel als uit teleurstelling om de verdeeldheid der Christelijke kerken, naar West-Pennsylvanië emigreerde en, zelf uit Presbyteriaanse kring afkomstig, aldaar te midden van de wijde bewegingen der "Christians" zijn strijd tegen dit kwaad voerde. Alexander deelde zijns vaders overtuiging, werkte met hem samen, maar overvleugelde zijn invloed al spoedig. Hij voerde de doop door onderdompeling van uitsluitend volwassen gelovigen in (1812), had vele betrekkingen tot de Baptisten, doch moest zich in 1830 van hen losmaken en trok toen velen met zich mede. De beweging nam de naam aan van Disciples of Christ, sommigen spraken van Campbellites. De organisatie is congregationalistisch; het Avondmaal vieren zij wekelijks doch als gedachtenismaal, niet als sacrament; zij zijn antidogmatisch, funderen zich uitsluitend op de Bijbel. Campbell vertaalde zelf het N.T. en op een eenvoudig geloof in Jezus Christus als de Zoon Gods. Zij verbreidden zich sterk tot in de Far West en telden in 1915 meer dan anderhalf miljoen leden.

Bibl.: o.m. Debate on the Evidence of Christianity between Robert Owen and AI. C. (1829); The Christian Baptist, 7 vals (sedert 1835); The Christian Messenger and Reformer, containing Essays, Addresses etc by AI. C. and others, 9 vols(1838); Christian Baptism with it, Antecedents and Consequents (1853) ; Christianity as it was, being aSelection from the Writings of AI. C. (1867).

LITT.: Rise, Campbellism, its Rise and Progress (1850) ; R. Richardson, Memoirs of AI. C. (1897); B. B. Tyler, History of the Disciples of Christ, in: The American Church History Series (1894) ; W. E. Garrison, Religion fol1ows the Frontier, a History of the Disc. ofChrist (1931).