* 23.4.1905 Oud-Beijerland - † 26.7.1973 Nijmegen.

Hij studeerde psychologie te Parijs, Bonn, Innsbruck, Wenen en Nijmegen. Calon promoveerde in 1950 bij de psychiater J. Prick op het proefschrift Over de persoonlijkheidsontwikkeling bij kinderen met aangeboren of vroeg verworven doofheid. Van 1951-71 was hij hoogleraar in de ontwikkelingspsychologie en de medische psychologie te Nijmegen. Calon heeft samen met Prick sterk geijverd voor een coördinatie van psychologie en psychiatrie, en ook voor een samenwerking tussen de rooms-katholieke universiteit en het Sint-Canisiusziekenhuis te Nijmegen, hetgeen o.a. resulteerde in een opleiding in de klinische psychologie, de eerste in Nederland en West-Europa. Werken: De jongen (1953), Priesterschap en celibaat (1956), Het waarnemen (1959), Psychologische grondbegrippen (met J. Prick, 1962), Een schets van intelligentie en dementie (met J. Prick, 1967).