* Zwevegem 1.1.1866 - † Brugge 6.8.1943.

In 1889 werd hij priester gewijd, studeerde te Leuven, werd professor Voor kerkgeschiedenis en liturgiek aan het Grootseminarie van Brugge (1894) en president aldaar (1907-1934); tevens professor in de liturgiegeschiedenis te Leuven (1910-1921). Hij was een der scherpzinnigste en vruchtbaarste Zuid-Nederlandse kerkhistorici. Vooral zijn studies over de rechtsgronden der Christenvervolging onder het Keizerrijk (tegen Th. Mommsen) maakten ophef, evenals zijn bijdragen over de oudste geschiedenis van het Romeins Brevier en van de Vastenliturgie en die over Jansenius. Tevens leverde hij talloze bijdragen (volledige lijst, ca 350 nrs, in Sacris Erudiri, Jaarboek voor Godsdienstwetenschap, Steenbrugge I 1947), over oudere en middeleeuwse kerk- en kloostergeschiedenis, middeleeuwse tijdrekenkunde en oorkonden leer, tekstkritische studies over Tertullianus enz. Zijn wetenschappelijk werk onderscheidt zich door uiterst nauwgezette detailnavorsing.

Bibl. (Voorn. werken): Jansenius. Ses derniers moments. Sa soumission a Rome (Louvain 1893) (in samenw. Met R.M. Nols) ; Le Carême ancien de I'Eglise latine (Bruges 1920) ; Liturgicae Institutiones (Brugge, 1919 vv. 3 dln) ; Chartes anciennes de I' Abbaye de Zonnebeke (Bruges 1925) ; Sacris Erudiri, Fragmen~ ]iturgica (Steenbrugge .J 94n) ; S. Uon Ie Grand et les textes du Léonien (Steenbrugge 1947).

LITT.: Callewaert-Huldiging (Brugge 1929)