* Portsmouth 27.3.1912.

Hij begon zijn loopbaan in 1929 als ambtenaar bij de belastingdienst en werd in 1945 voor de Labourpartij in het Lagerhuis gekozen. In de in 1964 gevormde regering-Wilson was Callaghan minister van Financiën en – na de devaluatie van het pond in 1967 – minister van Binnenlandse Zaken. Na een periode in de oppositie (1970–1974) werd hij in febr. 1974 in het nieuwe Labour-kabinet minister van Buitenlandse Zaken.

Na het aftreden van Harold Wilson (maart 1976) veroverde Callaghan, die tot de gematigde vleugel van de partij wordt gerekend, de leiding van de partij en bijgevolg van het kabinet (5 april 1976). In april 1979 leed Callaghan in het parlement een nederlaag in verband met de economische problemen. Bij de daarna volgende verkiezingen werd hij verslagen door de Conservatieve kandidate M. Thatcher. In november 1980 werd Callaghan als partijleider opgevolgd door Michael Foot.

WERK: The approach to social equality, in: Donald Munro (red.), Socialism: The British way (1948); A house divided: The dilemma of Northern Ireland (1973); Time and chance (1987).