Hij studeerde sedert 1775 te Parijs geneeskunde en vestigde zich als arts te Auteuil. Hij behoorde tot de voorstanders der Revolutie, en Mirabeau, wie hij het materiaal voor zijn redevoeringen over openbare opvoeding leverde, overleed in zijn armen.

Gedurende het Schrikbewind zocht hij in vergetelheid te leven, doch in 1794 werd hij hoogleraar in de gezondheidsleer enz. aan de geneeskundige school te Parijs, lid van het Instituut, commandeur van het Legioen van Eer, volksvertegenwoordiger in de Raad van Vijfhonderd en lid van het Comité de Salut Public.

Bibl.: Traité (later) Rapports du physique et du moral de l'homme (2 d In, Pari. 1802); Joumal de la maladie et de la mort de Mirabeau (1791).

LITT. : Guillois, Le salon de Mad. Helvétius. C. et les idéologues (Paris 1894); T. Labrousse, Quelques notes sur C. (1903) ; M. Tencer, La psychophysiologie de C. d'après son livre "Rapports du physiques du moral de l'homme" (Toulouse 1931, thèse).