* Eibergen 19.4.1936 – † Haarlem 12.9.1998

Nederlands rooms-katholiek geestelijke, van 1983 tot 1998 bisschop van Haarlem.

Bomers trad in 1957 in bij de congregatie van de lazaristen en werd in 1964 priester gewijd.                           Na enkele jaren filosofie gestudeerd te hebben aan de Katholieke Universiteit van Nijmegen vertrok hij in 1967 naar Ethiopië waar hij werkzaam was als docent filosofie aan het grootseminarie te Addis Abeba en in 1973 regionaal overste van de Lazaristen werd.

In 1977 benoemde paus Paulus VI hem tot titulair-bisschop van Avioccola en vervolgens tot apostolisch vicaris van Gimma/Nekemte; in 1978 werd hij tot bisschop gewijd. In 1983 volgde zijn benoeming tot bisschop van Haarlem als opvolger van mgr. Th. Zwartkruis.                                                                                       

Tijdens zijn episcopaat had Bomers te maken met een sterke polarisatie onder de gelovigen en binnen de bestuursorganen van het Haarlemse diocees. In 1993 ging Bomers akkoord met de oprichting van een convict voor buitenlandse priesters in Nieuwe Niedorp hetgeen in het bisdom opnieuw veel verzet opriep.                  Begin jaren negentig zegde Bomers zijn lidmaatschap van het CDA op uit protest tegen het beleid van die partij inzake de euthanasiewetgeving. Na zijn plotselinge dood in 1998 werd Bomers opgevolgd door Jozef Punt, eerst als ‘zaakwaarnemer’ (apostolisch administrator) van het bisdom, vervolgens, in 2001, als dertiende diocesaan bisschop.