* Antwerpen 9.11.1868 – † Kalmthout 14.4.1953

Hij was hoofdbibliothecaris van de Stadsbibliotheek te Antwerpen (1911–1919; 1926–1933), die hij reorganiseerde. Hij was ook bedrijvig in de journalistiek, als correspondent (1904–1940) van de Nieuwe Rotterdamsche Courant en als redacteur (1920–1926) van Volksgazet. Hij was medeoprichter van Van Nu en Straks, Vlaanderen en het Tijdschrift voor Boek- en Bibliotheekwezen.

Als een van de eersten in Vlaanderen vroeg hij aandacht voor het toneel van Ibsen en voor de opvattingen van William Morris betreffende boekverzorging. Zijn kleine roman Wrakken (1898, 31988), een document van het fin de siècle en neerslag van een persoonlijke crisis, is door zijn subjectieve inspiratie, ondanks kennelijk naturalistische trekken, een van de eerste Vlaamse psychologische stadsromans. Na dit pessimistische jeugdwerk schreef hij gemoedelijke en stemmingsvolle schetsen en verhalen en talrijke vlotte kronieken, die een eigen klank bewaren in de Nederlandstalige journalistieke literatuur.

WERK: (o.a.): Hendrik Ibsen en zijn werk (1893); W. Morris en zijn invloed op het boek (1905); Het levende Vlaanderen (1917); Peter Benoit (1917); Terugblik (1918); Heldere gezichten (1920); Nieuw Vlaanderen (1925); Swane, een woudlegende in drie handelingen, naar Stijn Streuvels (1928); Dagwerk voor Vlaanderen (1929); De psychologie van den Antwerpenaar (1929); Scheldelucht (1941); Henri de Braekeleer en Antwerpen (1941); Marten Melsen (1942); Het land van Hambeloke (1946); Tusschen licht en donker (1947).