* 14.3.1903 Stettin.

Hij werd hoogleraar te Giessen, Mainz en Tübingen (sinds 1953).

Bollnow werd beïnvloed door Dilthey en de levensfilosofie. Tegenover het existentialisme met de filosofie over 'het verlies van de hoop', legt hij de nadruk op het vertrouwen in het zijn en de mens.

Hij publiceerde over filosofische antropologie, pedagogiek, ethiek en existentiefilosofie.

Werken: Dilthey (1936; 2^de dr. 1955), Das Wesen der Stimmungen (1941), Existenzphilosophie (1947, 5^de dr. 1961), Einfache Sittlichkeit (1947; 3^de dr. 1962), Neue Geborgenheit (1955, 2^de dr. 1960), Existenzphilosophie und Pädagogik (1959, 3^de dr. 1964), Mass und Vermessenheit (1962), Mensch und Raum (1963), Sprache und Erziehung (1966).