* 1743 Perewolocno (Klein Rusland) - † Koersk 6.1.1803

Hij werd in zijn jeugd tot de studie der wiskunde bestemd, doch wendde zich tot de toneeldirecteur Cheraskow, om aan het toneel verbonden te worden. Deze nam hem in zijn huis en liet hem de universiteit te S.. Petersburg bezoeken.

In 1761 werd hij daar tot inspecteur en in 1766 tot tolk bij het departement van Buitenlandse zaken aangesteld. In 1766 vertrok hij met graaf Bieloselski als secretaris van legatie naar Dredden. Daar legde hij de grond tot een zijner schoonste romantische gedichten "Duschenka", dat in 1775 het licht zag.

In 1768 keerde hij naar S. Petersburg terug en vertaalde daar Vertot's "Histoire des révolutions de la République Romaine" (S. Petersburg, 1771-'75). daarna vervaardigde hij een geschiedenis van Rusland, verschenen kleine drama's en een verzameling Russieche spreekwoorden.

In 1780 werd hij tot lid der commissie voor Het Rijksarchief en in 11788 tot voorzitter, daarvan aangesteld. Zijn verhalende dichttrant had veel succes: Lafontaines Amours de Psyché et de Cupidon dichtte hij na in zijn Hartje (1775)

In 1795 verzocht hij zijn ontslag en sedert leefde hij op een landgoed bij Koersk. Zijn bescheidenheid evenaarde zijn talent en zijn rondborstig en edelaardig karakter spiegelt zich af in zijn gedichten. Zijn werken zijn in zes 6 delen te Moskou (1809 en 1810) verschenen. (2^de druk In 4 dln, 1818).