Zijn zoon Rutger was de stamvader van de tak Van den Boetzelaer, terwijl van Wessel, genaamd van Galen, vermoedelijk de Westfaalse edelen en later graven van Galen afstamden. Rutger, heer van den Boetzelaer (1443-1460) verkreeg door zijn huwelijk met Elburg van Langerak en Asperen deze heerlijkheden voor zijn geslacht. Een andere Van den Boetzelaer was Wessel (1500- 1575), zoon van Rutger en van Bertha van Arkel van Heukelom.

Nadat hij de r.-k. godsdienst de rug had toegekeerd, werd hij een vurig ijveraar voor de nieuwe leer; tezamen met twee van zijn zonen was hij bij de aanbieding van het smeekschrift der edelen aanwezig. Tijdens de beeldenstorm trad hij streng op tegen diefstal, doch hij vermocht niet te verhinderen, dat de plunderaars, ook te Asperen, waar hij de gereformeerde religie had ingevoerd, vrijelijk en ongestoord hun werk konden verrichten.

In 1568 werd hij verbannen; alle zes zonen uit zijn huwelijk met Françoise van Praet van Moerkerke, vrouwe van Carnisse, gesproten, speelden tijdens de godsdiensttroebelen een rol. De huidige baronnen van Boetzelaer, nog talrijk in Nederland en België vertegenwoordigd, stammen af van Floris, heer van Langerak en Camlsse († voor 1575). Een tak van dit geslacht die in 1730 in de rijksgravenstand werd verheven, stierf in 1810 uit.