* 26.7.1927 Enschede 1927 – † 2002

Hij studeerde economie aan de universiteit van Utrecht en de Vrije Universiteit te Amsterdam. In 1965 werd hij voor de Antirevolutionaire Partij (ARP) lid van de Tweede Kamer, van 1967-71 was hij lid van het Europese parlement te Straatsburg. In het tweede kabinet-Biesheuvel (1971-72) was hij minister zonder portefeuille, belast met ontwikkelingshulp.

Bij zijn overlijden

Geruisloos ministerschap

DEN HAAG 31 mei 2002 De gisteren overleden Cornelis Boertien belandde in 1975 na een korte loopbaan in de landelijke politiek in Zeeland als commissaris van de koningin. Erg welkom was de oorspronkelijk uit het oosten van het land afkomstige Boertien er niet. De Zeeuwse afdeling van zijn eigen Anti Revolutionaire partij (ARP) stuurde zelfs na zijn benoeming een boze protestbrief naar Den Haag, omdat ze de voorkeur gaf aan een ander. Niettemin zou Boertien deze functie 17 jaar lang vervullen.

Met hard werken wist hij gedurende die periode enig krediet op te bouwen bij de bevolking, maar echt geliefd werd de formele Boertien nooit. Wel wist hij Zeeland ook internationaal bekendheid te verschaffen met de instelling van de zogeheten Four Freedoms Award ter nagedachtenis aan de vroegere Amerikaanse president Franklin Delano Roosevelt, wiens voorouders uit Zeeland afkomstig waren. Deze prijs zal volgende week onder meer worden uitgereikt aan de Zuid-Afrikaanse ex-president Nelson Mandela.

Boertien, zoon van een meubelhandelaar, wist zich door ijverige studie omhoog te werken. Na eerst het MULO-diploma te hebben behaald, voltooide hij in 1946 een HBS-B opleiding. Eenmaal aan het werk, volgde hij in de avonduren een rechtenstudie. In 1962 promoveerde hij op een dissertatie over de aansprakelijkheid van de openbare accountant. Zijn promotor was ARP-coryfee prof. W.F. de Gaay Fortman, een man die hem ook later nog vaak zou steunen."Eens een promotor, altijd een promotor", grapte Boertien daar later zelf eens over.

In de jaren vijftig was Boertien al actief geworden in de jongeren organisatie van de ARP, de Arjos. Hij werd in 1965 lid van de Tweede Kamer, waar hij niet erg opviel. Twee jaar later werd hij tevens lid van het Europees Parlement.

In 1971 werd hij minister zonder portefeuille voor Ontwikkelingssamen-werking in het kabinet onder leiding van zijn partijgenoot Barend Biesheuvel. ook dit ministerschap, dat slechts duurde tot 1973, verliep tamelijk geruisloos.

Eenmaal in Zeeland werkte Boertien toegewijd voor de provincie, al was hij niet het type commissaris dat via zijn contacten in Den Haag spectaculaire nieuwe projecten voor zijn provincie wist binnen te halen. In de slotfase van zijn lange verblijf In Middelburg raakte Boertien nog in opspraak door een belastingkwestie, waarbij gedeputeerden op kosten van de provincie meer konden declareren dan volgens critici viel te rechtvaardigen.