* Dresden 1688 - † 1763

Hij was hoogleraar te Leipzig. Hij verwierf in zijn tijd grote roem door zijn talrijke schriften; de meest bekende zijn: De Doctis hominibus Gr. Litter. Grace. In Italia instauratoribus (Lipsaiae 1750 herdr. 1782) De ortu et progressu philisphiae moralis (ib 1707) ; Institutiones theologiae symbolicae (ib 1751)  en Dissert. Sacrae (ib 1762) Ook gaf hij een verbeterde en vermeerderde uitgaaf de Biblioth. Sacra van P Lelong en een complete uitgaaf van de werken van Luther. (1728-’34 – 22 dln.)