In al haar strengheid is Nino Boerdzjanadze (39) de ultieme Georgische dame. Uiteraard lopen wij als ongenaakbare torens over straat, vertelde een meisje me vorig jaar, elke kerel fluit je hier na of probeert je te versieren. Die ongenaakbaarheid kenmerkt ook Boerdzjanadze, kandidaat bij de komende verkiezingen voor de vrijgekomen zetel van haar oude mentor Edoeard Sjevardnadze. Kan een vrouw president worden in macho-land Georgië? Een land waar een beetje leider gedwongen is te poseren als vrouwen verslinder en voetbalfanaat, waar bruiden soms nog geschaakt worden?

Nadat Boerdzjanadze zaterdag tot interim-president was uitgeroepen, vergeleek een bejaarde aanhanger haar al met Tamara, de legendarische middeleeuwse koningin die de rebelse Georgische edelen verenigde en deed wedijverden in hoffelijkheid. Maar Nino Boerdzjanadze twijfelt of ze een moderne Tamara kan zijn. je moet wel heel moedig zijn om president van dit land te worden, zuchtte ze. "We hebben een etnisch conflict in (de afgescheiden) regio Abchazië, vlakbij Tsjetsjenië, de economie bevindt zich in een vreselijke toestand." Zelf bewondert ze Margaret Thatcher, wier portret in  haar kantoor hangt, of ze ook haar strijdlust heeft, moet nu blijken. Gisteren zat ze de Georgische Veiligheidsraad voor en begon haar eerste test: herstel van de orde.

Boven: Nino Boerdzjanadze voor een afbeelding van de middeleeuwse koning David de Bouwer.

Boerdzjanadze stamt uit een rijk Georgisch gezin, haar vader Anzor is een oude partijbaas en nieuwe zakenman van niet geheel onbesproken gedrag. President Sjevardnadze gold als een huisvriend. Een klein probleempje: de familienaam wekt in Georgië vooral associaties met ezels. Als het lokale hoofd toerisme in de Sovjettijd Lid Anzor namelijk gelast ezels naar elke toeristenplaats te sturen, voor pittoreske foto's. "Waarom zoveel ezels als we al een Boerdzjanadze hebben?" grappen de Greorgiërs sindsdien. De afgelopen jaren leidde Anzon het meel- en graanmonopolie.

Dochter Nino studeerde internationaal recht aan de Moskouse Staatsuniversiteit, toen het domein van de 'gouden jeugd' van de Sovjet-Unie. Ze Is getrouwd met de plaatsvervangende procureur-generaal van Georgië, die vorige week aftrad, en heeft twee kinderen. Haar politieke debuut maakte ze in 1995 onder de vleugels van oom Edoeard. In 2001-bleef ze diens toenmalige politieke vehikel, de Burgerunie, trouw op een moment dat de andere twee leden van de trojka van 'radicale’ oppositieleiders Saakasjvill en Zvania - hun eigen weg gingen. ze werd parlementsvoorzitter en daarmee een bekend politica. Nog geen halfjaar geleden speculeerde de pers zelfs dat de president in haar zijn gedroomde opvolger zag.

Rond die tijd brak ze met Sjevardnadze, maar tijdens de afgelopen verkiezingen en straatprotesten bleef ze relatief gematigd, soms las ze haar colleges de les als hun retoriek al te verhit klonk. Vorige week nam ze nog genoegen met 'nieuwe parlementsverkiezingen, terwijl Saakasjvlili en Zvania al het aftreden van de president eisten. Van af het podium riep ze zaterdag de betogers op zich netjes te gedragen, vlak voordat ze het parlement bestormden. En dat deden ze.

Boerdjanadze stond de afgelopen tijd een hardere lijn voor tegenover de afgescheiden regio’s Abchazië en Zuid-Ossetië dan Sjevardnadze, maar dat is mogelijk populistische retoriek. Haar stokpaardje is al jaren de introductie van een premier in het Georgisch staatsbestel, een idee dat kan aanslaan nu zoveel politici hun oog richten op de troon van Sjevardnadze. Met een premierschap als troostprijs kunnen zij de steun van rivalen kopen.