* 31.12.1668 Voorhout - † 23.9.1738 Leiden.
 

Boerhaave wilde oorspronkelijk theoloog worden, maar wendde zich, ten onrechte van atheïsme verdacht, noodgedwongen tot de medicijnen; hij promoveerde te Harderwijk (1693) en werd arts te Leiden, waar hij in 1701 lector en in 1709 hoogleraar werd. Lange tijd tevens schei- en plantkunde docerend, liet hij de Leidse Hortus botanicus uitgroeien tot de belangrijkste Europese plantentuin. Linnaeus heeft veel aan Boerhaave te danken.

Met recht als 'leermeester van geheel Europa' gekarakteriseerd, was de medicus Boerhaave voor alles een practicus, die als eerste regelmatig onderwijs aan het ziekbed gaf, waarmee hij de grondlegger van de moderne universiteitskliniek werd. Zijn methode van onderwijs werd overgenomen door o.a. Albrecht von Haller te Gottingen, Van Swieten te Wenen en Rutherford te Edinburgh.

Werken: medisch (in bijna alle Europese talen vertaald): Institutiones medicae in usus annuae exercitionis domesticos (1708), Aphorismi de cognoscendis et curandis morbis (1709); scheikundig: Proeven genomen met kwik, Elementa chemiae.