* New York, N.Y., 28.7.1925

Hij werkte aan het instituut voor kankeronderzoek te Philadelphia, werd in 1970 hoogleraar in de medische genetica aan de Universiteit van Pennsylvania.

In 1964 ontdekte Blumberg in het bloedserum van een autochtone bewoner van een afgelegen deel van Australië een nog onbekend antigeen. Dit noemde hij Australië-antigeen. Het werd lang gehouden voor een genetisch kenmerk; thans wordt algemeen aangenomen dat dit Au-antigeen iets te maken heeft met de overbrenging van serumhepatitis (ook genoemd hepatitis B).

Blumberg ontwikkelde een methode (de Blumbergtest om de aanwezigheid van het hepatitus-B-virus vast te stellen. In 1976 kreeg hij, samen met Daniel Carleton Gajdusek, de Nobelprijs voor fysiologie of geneeskunde ‘voor hun ontdekkingen betreffende nieuwe mechanismen die zich voordoen bij het ontstaan van de verspreiding van infectieziekten’.