Aanvankelijk werkte hij als modeontwerper in Berlijn. Later werd hij fotograaf. In het Café des Westens verkeerde hij met andere archistische kunstenaars o.a. met Paul Citroen. In 1917 schaarde Richard Huelsenbeck hen onder het vaan van de Dada-beweging.

Bloomfield deserteerde vlak na de Eerste Wereldoorlog, vestigde zich in Amsterdam en trouwde met een nicht van Paul Citroen. Huelsenbeck riep hem en Citroen tot directeuren van de Dada in Holland. Hij werd later in de Verenigde Staten een succesvol modefotograaf. Hij werkte Vogue en Harper's Bazaar en was een pionier op gebied van de professionele kleurenfotografie. Zijn collega's bewonderden de manier waarop hij goochelde let zijn opnamen. Soms combineerde hij in een afdruk positief en negatief

Hij vervormde een gelaat als een 'Picasso’ met de camera, maar zonder op het kubisme in te gaan.