Clyde Barrow (1909-1934) en Bonnie Parker (1911-1934), voor altijd beroemd als Bonnie & Clyde, staan bekend als verliefde gauwdieven die gedurende een paar jaar de Verenigde Staten in spanbning hielden. Uiteindelijk werden ze in een hinderlaag gelokt en doodgeschoten. Maar hun legende als de Robin Hoods van de 20^ste eeuw en modellen voor de Amerikaanse gangsterfilm leeft voort.

DE WERKELIJKHEID is minder mooi én zeker ingewikkelder dan de legende. Clyde Barrow was een knappe jongen, zoon van een arme boer uit Texas. Het schijnt dat hij er als kind al genoegen in schiep dieren te kwellen.

Bonnie Parker, een aantrekkelijke meid met blauwe ogen, kwam uit een vroom baptistengezin.

Ze verloor haar vader toen ze vier jaar was en trouwde op haar 16^de. Het huwelijk was geen succes en werd beëindigd toen de echtgenoot wegens moord tot 99 jaar cel werd veroordeeld.

Kort daarop ontmoette ze Clyde. De relatie begon moeizaam. Al op de eerste avond dat Clyde Bonnies ouderlijk huis bezocht, werd hij wegens diefstal gearresteerd. Spoedig daarop werd hij veroordeeld tot twee jaar cel. Hij ontsnapte, overviel een treinstation, werd gepakt en tot 14 jaar veroordeeld. om vrij te komen, liet hij zich door een medegevangene twee tenen afhakken.

Uit het gevang probeerde Clyde een deugdzaam leven op te bouwen en nam een baantje in Massachusetts, ver van huis. Hij hield het maar even vol. Spoedig was hij weer in Texas. Daar werd hij voor de korte rest van zijn leven vergezeld van Bonnie en drie kompanen. Hun eerste slachtoffer was een juwelier. De buit was 40 dollar. Terwijl Bonnie wegens autodiefstal in de gevangenis zat, schoten Clyde en z'n makkers twee sheriffs neer. Weer bijeen sloeg het tweetal bij een benzinestation in Grand Prairie een goede slag. De buit van 3500 dollar werd verbrast in luxe hotels en dure restaurants en aan snelle auto's. Hierna werd de bende van Bonnie & Clyde steeds brutaler en wreder. Roof zonder moord werd uitzondering. Achtervolgd door de politie moest het stel steeds grotere risico's nemen. Lang kon het niet duren. Het ene na het andere bendelid viel af, raakte gewond of werd gevangen genomen. Uiteindelijk bleven alleen Bonnie & Clyde over.

Gedurende drie maanden vluchtten ze van hot naar haar, tot hun achtcilinder Ford op 23 mei 1934 door zes politiemannen onder vuur werd genomen.

87 kogels doorboorden het plaatwerk en het tweetal,

Ondertussen was hun verhaal zijn eigen weg gegaan. De begrafenis van het tweetal werd bijgewoond door honderden mensen die, geheel in stijl, de bloemen als souvenir van de doodskist jatten.

Enkele jaren later, 1937, maakte regisseur Fritz Lang een eerste film over het tweetal, You only live once met Henry Fonda in de hoofdrol. Deze eerste Bonny & Clyde‑film werd spoedig gevolgd door een tweede (1948), een derde (1949), een vierde (1958) en uiteindelijk de beroemde film van Arthur Penn uit 1967 met onder anderen Warren Beatty, Faye Dunaway en Gene Hackman. De discussies over deze film waren scherp: het geweld en de immoraliteit zouden hierin worden verheerlijkt en de boeven worden voorgesteld als beminnelijke slachtoffers. Hoe dan ook de opstandige jeugd vond het prachtig, kleedde zich als het vooroorlogse tweetal en zong: ‘Bonnie and Clyde were pretty looking people.

Onderstaand twee ongedateerde foto’s van het beroemde Amerikaanse gangster paar Bonnie en Clyde werden ter veiling aangeboden door Marie Barrow, de zusw van de mannelijke helft van het duo dat in 1934 bij een vuurgevecht met de politie om het leven kwam.

Met de opbrengst van de foto en andere dingen van Bonnie en Clyde, zoals het met bloed doordrenkte laatst gedragen overhemd van Clyde Barrow, wil Marie Barrow de wens van Bonnie en Clyde om samen te worden begraven alsnog verwezelijken.