De in Montclair (New Jersey) geboren sopraan Barbara Bonney studeerde aan de University of New Hampshire renaissancemuziek. Pas later begon zij aan het Salzburgse Mozarteum haar vocale studie.

In 1979 kreeg zij in Darmstadt haar eerste engagement, een soubretterol. In 1984 debuteerde zij aan de Londense Covent Garden als Sophie in een nieuwe productie van de Rosenkavalier onder Sir Georg Solti Zij zong de Pamina uit de Zauberflöte, zowel onder Wolfgang Sawallisch als onder Nikolaus Harnoncourt; deze laatste gaf haar ook de rol van Adèle in de Fledermaus.

Links op de foto Barbara als Marie met Kurt Moll (l) en Wolfgang Brendel in Albert Lortzings ‘Zar und Zimmermann’ – München 1984.

Barbara Bonney, die ook de rol van Adina in Donizetti's L'Elisir d'amore en Gretel in Humperdincks Hänsel und Gretel heeft gezongen, profileerde zich ook als liedzangeres. Zo werd zij in 1988 samen met Anne Sofie von Otter, Hans Peter Blochwitz en Andrea Schmidt gevraagd voor een gewaardeerde opname van liederen van Alexander Zemlinsky.

Grieg – Solveigs song 

Richard Strauss –  Morgen / Allerseelen 

Rousset – Stabat Mater Dolerosa, duet met Andreas Scholl

American Songs Previn Sallie Chisurn remembers Billy the Kid, Vocalise Copland Twelve Poems of Emily Dickinson

Argento Six Elizabethan Songs

Barber Hermit Songs

Barbara Bonney (sopraan), Andri Previn (piano)

Decca 455 511~2 (77 min.) Cat. A KLANK: intiem en helder

Voor de Hermit Songs van Samuel Barber (1910‑1981) heb ik een groot zwak en ik dacht altijd dat die niet beter konden klinken dan in de oerversie van Leontyne Price. Vergissing! Barbara Bonney met haar zilveren lyrische  sopraan en haar delicate frasering, kiest een veel minder opera‑achtige' Invalshoek, intiemer, strak op het introverte af, en met een verrukkelijke tongue‑in-cheek‑humor. Alleen al de manier waarop zij The Monk and his Cat neer­ zet, is een meesterlijk staaltje van sub­tiele liedkunst, en het geldt eigenlijk voor elke titel. Ook Voor de twaalf liederen van Aaron Copland (1900­

1990) op teksten van Emily Dickinson en de composities van Dominick Argento (*1927) en dirigent/pianist André Previn (*1929).

En toch zal deze cd lang niet de aandacht krijgen die hij verdient: het is immers eigentijds en Amerikaans! Een larieredenering van muziekliefhebbers die heel snel hun oogkleppen moeten afleggen'.

En dat niet alleen, maar het merendeel van de Amerikaanse componisten in deze eeuw heeft juist veel beter in het gehoor liggende en veel beter zingbare muziek geschreven dan veel van hun Europese collega's. Dat hun werken ook artistiek op het hoogste niveau staan, hebben Roberta Alexander, Cheryl Studer en Thomas Hampson al ten overvloede bewezen, en Barbara Bonney voegt zich in die rij met vertolkingen die een gouden lijstje verdienen. Voor mij is dit een juweel van een cd die ik iedereen cadeau zou willen geven! PK