* 23.9.1723 Amersfoort - † Utrecht 3.2.1895

Was achtereenvolgens predikant te Amersfoort, te Rotterdam, en in ‘‘s-Gravenhage.

Hij werd in 1761 hoogleraar in de godgeleerdheid te Utrecht.

Hij was beroemd om zijn welsprekendheid, schranderheid en theologische kennis, waarvan hij blijken gaf in verschillende redevoeringen,

o.a. in ‘De Causis superstionum inter Christianos’ ; Dr fidel mysteriis trevelantam religionem adstruentibus en ‘De vera justaque Jesu Christi conitione, summa mortallum sappientia’.

Ook gaf hij veel polemische schriften uit, waarin hij pennenstrijd voerde tegen Goodricke, Van Hemertr en Heringa. In het Nederlands schreef hij ‘Schetswijze uitbreiding van Salamons Prediker’en een uitvoerige ‘Verklaring van Paulus’ brief aan de Hebreeën  in 10 delen