* Langensalza, Hannover 29.7.1814 - † Berlijn 1888

Hij studeerde te Leipzig en te Berlijn in de letteren en werd in 1849 hoogleraar in die wetenschap aan dr universiteit te Wenen en daar tevens directeur van het filologisch seminarium. Hij ontwikkelde een grote werkkracht op het gebied van het t onderwijs. Hij  werd in 1864 lid van de Raad van Onderwijs, ontwierp met EXNER de organisatie van het Oostenrijkse  gymnasiaal onderwijs, dat volgens dit ontwerp ingevoerd is.

In 1875 werd hij referendaris  bij het ministérie van Onderwijs.

Hij schreef over Aristoteles, Platoon, Sofokles en de Homerische kwestie, waarin hij Lachmanns theorie verder ontwikkelde.

Hij bekleedde een leerstoel te Wenen (1849‑1867) en reorganiseerde er de studie van de filologie. Later was bij rector van een Berlijns gymnasium en adviseur bij het Pruisisch Ministerie van Onderwijs (1875). Als zodanig ontwierp hij het nieuwe leerplan en de examenrooster voor hogere scholen (1882).