* 1742 Mizzano bij Parma – Wenen 20.6.1821

Hij trad in de orde van de Jezuïeten en werd hoogleraar in de welsprekendheid aan het semenarie te Parma. Hij schreef schoone, frisch gedachte en velluiende verzen, waaronder uitmunt een gedicht in drie zangen getiteld ‘Giornata villareccia’ (1778)  maar hij geraakte door sommige zijner gedichten in botsing met de oversten zijner orde, zodat hij zijn ambt en Italië moest verlaten. Hij vond een bescherming in aartshertog Ferdinand, die hem tot bibliothecaris van Prünn aanstelde en tot opvoeder zijner zonen koos.

Re wenen verschenen zijn verzamelde gedichten in 3 dln. En zijn schoone vertaling der ‘Mrtamorphosen’van Ovidius en der ‘Aeneïs’van Vergilius.