* kasteel Le Monna bij Millau, dep. Aveyron 2.10.1754 – † 23.11.1840

Samen met Joseph de Maistre was hij de voornaamste theoreticus van de contrarevolutie.

Sedert 1791 in ballingschap, keerde hij na de uitroeping van het keizerrijk in Frankrijk terug.

Na de Restauratie werd hij parlementslid; na de Julirevolutie van 1830 trok hij zich terug. Hij stond op het standpunt dat de samenleving voorrang heeft boven de individuen, die immers pas door de samenleving (en vooral dankzij de taal, als bij uitstek sociaal verschijnsel) redelijke wezens kunnen worden. Voor een geordende samenleving is eenheid van denken een eerste vereiste; daarom moet er een sterk gezag zijn en kan vrijheid van meningsuiting niet worden toegestaan.

WERK: Théorie du pouvoir politique et religieux dans la société civile (1796; verkorte herdr. 1966); Essai analytique sur les lois naturelles de l’ordre social (1800); Démonstration philosophique du principe constitutif de la société (1830); Œuvres complètes, uitg. d. Migne (1859)

LITT.: M.H. Quinlan, The historical thought of the viscomte de Bonald (1953); R Spaemann, Der Ursprung der Soziologie aus dem Geist der Restauration (1959).