Antonio Vivaldi fagotconcerten

DannyBond, fagot, The Acodemy  of Ancient Music

o.l.v.Christopher Hogwood - L'Oiseou-Lyre 436.867-2. Cat A.

Goede fagottisten zijn schM Heel schaars. Maar nog zeldzamer zijn goede barokfagottisten. In feite is hun aantal wereldwijd op de vingers van één hand te tellen, Zo vaak hoor je onder de noemer 'barokfagot'. Klonteringen van machteloos gepruttel, lomp geknor en benauwde hoge tonen dat je bijna niet meer op het idee komt hoe sonoor dit houten blaasinstrument kan zingen - óf hoe weemoedig het zelfs klagen kan.

Is het een wonder dat de fagot als het koddebeertje van het orkest beschouwd wordt! Vooral in de hoogte gaat het vaak mis, Er is veel treurigheid. Maar daar kan men wellicht beter over zwijgen, een mens wordt er niet vrolijk van. MISSCHIEN kun je trouwens ook maar beter doen of je heel mild van inborst bent en met uitgestreken tronie invoelend constateren 'dat die oude fagotten nu eenmaal erg moeitijk te bespelen zijn'.

Maar er zijn musici die het instrument aankunnen. En onder hen is Danny Bond de onbetwiste grootmeester.

Gehinderd door technische beperkingen? Wordt hij niet. Een ronde, kernachtige, zangerige toon? Heeft hij.  Zuiverheid, óók in de hoogte? Geen probleem! De argeloze luisteraar zal zich nauwelijks realiseren met welk een zeldzaam fenomeen hij hier van doen heeft.

Als orkestlid is Danny Bond op veel cd's te horen, maar solo-opnamen heeft de koning van de barokfagot nog veel te weinig gemaakt Eindelijk heeft hij nu een aantal fagotconcerten van Vivaldi opgenomen. Drie stuks -dat lijkt niet veel, Vivaldi schreef er immers bijna veertig. Maar op een historische fagot gespeeld hebben er bij mijn weten nog nooit zoveel op een cd gestaan, Prachtig! Een opname zonder concurrentie. Hogwood begeleidt een beetje braaf -het zij hem vergeven.

De eerste drie Vivaldi concerten zijn binnen.

Nu de overige zesendertig nog.