* 24.7.1783 Carácas - † 10.12.1830 San Pedro Alejandrino.

Bolivar stamde uit een vermogende, aristocratische Creoolse familie.

Bolivar leidde als jongeman een mondain leven in Europa. Gegrepen door de vrijheidsidealen van de Franse Revolutie, besloot hij zich in dienst te stellen van het vrijheidsstreven van de Zuid-Amerikanen. Hij streed in de legers van Francisco de Miranda, de eerste aanvoerder van de opstandelingen, die echter niets bereikte.

Na een vlucht, onder meer naar Curaçao, keerde hij in 1811 terug en riep de republiek Colombia (toen het gehele noordwesten van Zuid-Amerika) uit; de Spaanse aanhang was nog groot en Bolivar slaagde er niet in zich te handhaven. Na een nieuwe vlucht naar de Antillen stichtte hij in het verre Angustora, een stadje aan de Orinoco, een nieuwe republiek. Steunende op een leger van Ilaneros (veeboeren te paard uit de Orinocovlakte) en vreemde vrijwilligers veroverde hij bij verrassing, na een zeer moeilijke tocht over de Andes, het grote Spaanse centrum Bogotá, na de succesvolle slag bij Boyacá (1819). Nu werd te Bogotá opnieuw de republiek Colombia uitgeroepen, weldra vergroot met Ecuador en Peru, die Bolivar eveneens bevrijdde. Ook uit geheel Venezuela werden de Spanjaarden verdreven.

In Peru en het tegenwoordige Bolivia, genoemd naar Bolivar, streed maarschalk Sucre en voltooide daardoor het werk van Bolivar.

Maar de gedachte aan één groot en verenigd Zuid-Amerika, die Bolivar koesterde, sprak toen nog slechts weinigen aan, en zelfs de republiek Colombia viel in drie stukken uiteen: het huidige Colombia, Venezuela en Ecuador.

Een grote conferentie, door Bolivar in 1826 in Panamá bijeengeroepen, leidde tot niets. Eenzaam en verbitterd trok hij zich in 1829 terug.

LITT.: G. Sherwell, S. Bolivar (1921); V.A. Belaunde, Bolivar (1959); J.B.Trend, Bolivar and the independence of ' Spanish America (1951); D.A. Del Rio - Simón Bolivar (1965); J. Campos Simón Bolivar: (1966).