De jonge Amsterdamse kunstenaar Merijn Bolink is een soort ‘materiaal verplaatser’. Hij vervaardigt verrassende sculpturen uit bestaand objecten. Hij breek voorwerpen tot de grond toe a, een elektrische ventilator, sporttrofeeën, knuffelbeesten een trompet of een tube scheercrème, en maakt er nieuwe surrealistische versies van. Bolink verandert als het ware de genetische opbouw van levensloze voorwerpen.