In zijn proefschrIft L 'idée du phénomene (1895) trachtte hij de theorieën van Fouillée en Renouvier over de materie, de realiteit van de buitenwereld en het idealisme met elkaar te verenigen. In zijn boeken La psychologie inconnue (1908) en L 'avenir des sciences psychiques (1917) steunt hij de stelling omtrent de mogelijkheid en zelfs de realiteit van relatief onkenbare verschijnselen, zoals telepathie en het exterioriseren van de zintuiglijke gevoeligheid.