Pakweg drie jaar geleden sprak ik Casper voor het eerst via de telefoon. Het was een gezellig gesprek, zodat ik hem graag een keer in levenden lijve wilde ontmoeten. Nu ik hem jaren later opbel om af te spreken voor een interview, stemt hij meteen enthousiast toe. Een week later ontmoet ik Casper op een doordeweekse avond op het terras van café de Posthoorn in Den Haag.

Ik herinner hem aan een uitspraak van jaren terug, toen hij mij toevertrouwde hoe zijn droomvrouw er uit moest zien. "Een mix van Cindy Crawford, Brigitte Bardot, Marilyn Monroe, Claudia Schilier en Isabelle Huppert." Hoezo veeleisend?

Je had toen een tamelijk uitgesproken smaak...

Casper: (lacht) "Klopt. Ik hou van mooie dingen. Smaak heeft volgens mij te maken met innerlijke beschaving. Het betekent dat je voortdurend alert bent op de dingen om je heen, dat je verwonderd om je heen kijkt en de mooie en bijzondere parels eruit pikt. Dat wat echt waardevol is."

Wat noem jij waardevol? Casper: "Laten we het over vrouwen hebben, één van de leukere onderwerpen voor een man. Een vrouw moet voor mij bepaalde karakteristieke kenmerken hebben. Dat kan een mooi uiterlijk zijn, maar ook hoe een vrouw loopt, praat en lacht. Ik ken vrouwen die er misschien niet zo aantrekkelijk uitzien, maar die een bepaalde uitstraling en persoonlijkheid hebben, waardoor je toch graag bij ze bent. (pauzeert even) De Nederlandse vrouw is volgens mij de mooiste vrouw van de hele wereld, tot zover ik dat kan beoordelen. (wacht op mijn reactie en vervolgt dan) Haar puurheid, uitstraling en bouw bezorgen mij rillingen. Maar ook in Parijs en in Zuid-Europa lopen veel aantrekkelijke vrouwen rond. Franse en mediterrane vrouwen komen vaak veel sensueler over dan Nederlandse vrouwen. Het is cultureel bepaald dat een mediterrane vrouw sexy mag zijn, dus durven die vrouwen zich uitdagender te gedragen. De scheidslijn tussen man en vrouw is in die landen ook veel groter. Hier is het al snel 'Doe normaal, dan doe je al gek genoeg!"'

Je klinkt nu net alsof je een wetenschappelijke studie over 'De Vrouw' hebt gemaakt.

Casper: (zucht) "Toen ik jaren geleden met een aantal vrienden op vakantie was in Parijs, ben ik op een terras gaan zitten en heb alle vrouwen die voorbij kwamen bestudeerd. Het is me toen opgevallen dat de Parisiènes hun bekken zo mooi naar voren kantelen en heel geraffineerd gekleed gaan. Prachtig!" (leunt relaxed achterover ) Wat wil je daarmee zeggen?

Casper: "Smaakvol zijn kan heel eenvoudig en simplistisch zijn. Je moet weten waar je de aandacht op vestigt- Een vrouw die denkt dat ze alleen mooi kan zijn door haar hele juwelenkist om te hangen, heeft het volgens mij helemaal mis."

Smaak gaat veel verder dan vrouwen. Waar geniet jij nog meer van? Casper: "van een paperclip, een messenset of een stoel. Heel functioneel allemaal, maar vaak zijn het juist die functionele dingen die perfect zijn. "Betekent dat, dat alles voor jou perfect moet zijn?

Casper: "Het streven ernaar is belangrijker dan het perfect zijn op zich. Helemaal perfect is het toch nooit." Je vader was een bekend kunstschilder. Heeft zijn beroep jouw manier van kijken gevormd?

Casper: " Als klein kind werd ik meegenomen naar allerlei openingen en kunsttentoonstellingen en daardoor ontmoette ik veel mensen. Ik heb van jongs af aan veel beeldende kunst gezien. Heel ons huis stond vol met kunst en beelden. Door mijn ouders heb ik op een bepaalde manier leren kijken zodat ik al snel wist wat mooi was en wat lelijk. Al op jonge leeftijd ontwikkelde ik een eigen smaak. Smaak heb je niet vanzelf, het is iets wat je ontwikkelt of niet. Iemand die heel zijn leven alleen maar patat en kroketten eet, zal nooit smaak ontwikkelen voor ander eten.

Smaak ontwikkel je als je geprikkeld wordt, waardoor je meer wilt zien, meemaken en proeven. Op een gegeven moment leer je ook een oordeel te geven."

We kennen je allemaal als bad guy Frits van Houten in GTST, waarmee je landelijke naamsbekendheid kreeg. Hoe heb je die rol als gemene zakenman en vrouwenhartenbreker ervaren?

Casper: "Het interessante aan die rol was dat ik de meest verschrikkelijke streken kon uithalen, zonder dat ik ervoor gestraft werd. Alleen toen ik iemand in de serie verkracht had, werd ik er zelfs op straat over aangesproken.

Fictie en werkelijkheid lopen dan door elkaar. (kijkt bedenkelijk) Ik had voorheen altijd lieve, aardige rollen gespeeld in het theater. Het is dan een enorme uitdaging om ook een keer de schaduwkant van jezelf te mogen laten zien, want laten we eerlijk zijn... iedereen heeft een goede en een schaduwkant. Ook jij en ik. Al denk ik wel: dat bij mij de goede kant als mens overheerst" Oh, waarom denk je dat? . Casper: "Ik ben aardig voor mijn medemensen. Ik kan heel attent en galant zijn, vriendelijk en geïnteresseerd. Het klinkt nu bijna EO-achtig, hé? Ik sta altijd klaar voor mensen en verwacht dat omgekeerd ook van mijn familie, vrienden en kennissen. Het is fijn als je aardig wordt gevonden als het goed gaat, maar nog fijner als het minder gaat. Als acteur heb je niet continu werk. Het beroep is heel spannend, maar ook paradoxaal. Ik weet bijvoorbeeld niet hoe volgend seizoen er voor mij uit zal zien. Zal ik op tv zijn? Of zal ik voor een theaterstuk gevraagd worden? Of misschien heb ik voldoende tijd om elke dag op 'mijn stukje' strand in Scheveningen een goed boek te lezen en te genieten van de zee?

Toen ik voor dit vak koos, koos ik voor een groot avontuur, maar ook voor onzekerheid. Die onzekerheid kan soms aan mij knagen. Toch heb ik ermee leren leven." 0, dat klinkt zwaarmoedig. Casper: "Ach, soms wordt mij gevraagd of ik wel een toekomst opbouw en hoe het later met mijn pensioen zit. Daar kan en wil ik nu nog niet over nadenken. Wat dat betreft ben ik een vrijbuiter. Gelukkig ben ik ook positief ingesteld. Werk komt op den duur vanzelf, is mijn overtuiging, ook al is het soms nodig om te laten merken dat je nog leeft. Als je geluk ontbeert, kun je het in dit vak wel vergeten." Heb jij veel geluk?

Casper: "Ik vind mezelf erg bevoorrecht. De dingen die ik wilde doen, zijn altijd gelukt. Dat komt denk ik, omdat ik heel koppig kan zijn. Toen ik me aanmeldde bij de toneelschool werd ik afgewezen om onduidelijke redenen, maar ik wilde persé acteur worden. Ik dacht 'ik ga gewoon door' en dat. heb ik gedaan en toevallig ben ik in het vak gerold. Geloven in jezelf is belangrijk. Het was voor mij haast vanzelf sprekend dat ik zou gaan acteren. Als kleuter wilde ik al graag in het middelpunt van de belangstelling staan op school en feestjes. Nog steeds vind ik het zalig om in een soort achtbaan te gaan zitten, een avontuur mee te maken en er dan nog applaus en geld voor te krijgen ook." 

Wat maakt een rol interessant?

Casper: "Als ik een script lees, moet ik er iets mee kunnen. Het moet mij meteen prikkelen. Als ik niet onmiddellijk ideeën krijg en mijn fantasie niet zijn beloop gaat, is de rol hoogstwaarschijnlijk niet voor mij geschreven. Intuïtief voel ik aan of iets klopt of niet. Vaak gaat het er niet om of de rol groot of klein is, maar wel of naderhand positief of negatief over je gesproken wordt, zodat je een bevestiging krijgt dat je bestaat. Een rol krijgt automatisch meer dimensie als je een indruk weet achter te laten bij je publiek." ,

Sla jij wel 'ns een aanbieding af? Casper: "Als ik mijn twijfels heb over een script of over een schrijver en als ik niet achter een rol kan staan, dan bedenk ik me eerst tien keer. Je moet ergens volledig achter staan, anders doe je het maar half. Tenminste, dat is mijn ervaring. Ik accepteer niet graag een rol puur alleen voor het geld."

Wat streef jij na in je leven? Casper: "Ik probeer in mijn leven zo veel mogelijk te genieten van dingen die ik als waardevol bestempel. Daarbij realiseer ik me natuurlijk wel dat ik om te genieten ook minder mooie dingen gezien en geproefd moet hebben om het onderscheid te kunnen maken. Toen mijn vader bijvoorbeeld overleed, heeft dat diepe indruk op mij gemaakt. Het is zo onwerkelijk als iemand die vanzelf in je leven staat er opeens niet meer is. Dan realiseer je hoe betrekkelijk het leven is en dat je zoveel mogelijk moet genieten zoveel het kan."