* Epinal 1881 - † Parijs 1970

Hij werd gereformeerd predikant in de Dauphiné in 1905 en in Passy (Parijs) van 1918 tot 1954. Van 1929 tot 1961 was hij voorzitter van de protestantse kerkfederatie in Frankrijk.

Gedurende de tweede wereldoorlog ijverde hij voor de vervolgde joden en politieke gevangenen. Van 1938 tot 1950 was hij ook voorzitter van de nationale raad der gereformeerde kerken van Frankrijk.

Als oecumenische figuur bij uitstek was hij van 1948 tot 1954 een van de presidenten van de Wereldraad van Kerken.

Zijn bekendste werk is L 'exigence oecuménique (1968). Hij maakte het tweede Vaticaans concilie mee als waarnemer. In 1962 werd hij lid van de Académie Française.