Een van de grootste geleerden in de profetische traditie (hadith) van de islam.

Al-Boechari verbleef enige tijd in Mekka en Medina en reisde naar andere islamitische steden tussen Egypte en Perzië; hij zou meer dan duizend leraren en collega's (sjeiks) hebben geraadpleegd en meer dan een half miljoen tradities hebben bestudeerd. Na zijn terugkeer in Boechara wekten zijn grote geleerdheid en recalcitrantie jegens autoriteiten weerstanden op, zodat hij verbannen werd.

Zijn werk al-Sahih (= De correcte, verzameling van tradities betreffende handelingen en uitspraken van Mohammed) werd na zijn dood voor de orthodoxe islamieten het meest gezaghebbende werk na de koran. Het bevat ruim 2700 verschillende tradities die, afgezien van theologisch materiaal, gerangschikt zijn in afdelingen overeenkomstig de systematiek van de godsdienstige plichtenleer (fikh) en voorzien van inleidingen waarin de strekking van de voorbeelden wordt vastgesteld.

Vele geleerden hebben er omvangrijke commentaren op geschreven, o.a. Ibn Hadjar al-Askalani (gestorven 1449). Al-Boechari schreef ook andere werken van minder betekenis, o.a. bevattende de biografieën van de mannen van wie de namen voorkomen in de ‘ketting van overleveraars’ (isnad).