Hij stamde uit een oud diplomatengeslacht. Hij studeerde in München, Zürich en Berlijn en vestigde zich daarna op zijn bezittingen te Gottlieben.

Hij schreef in de neoromantische en neoklassieke traditie lyriek, proza en toneel, waarin het decor door zijn geboortestreek aan het Bodenmeer wordt bepaald.

Zijn belangrijkste werken zijn de dichtbundels Stufen (1894), Neue Lieder (1902) en Mein Vaterland (1914), de novelle Erwachen (1906) en de tragedies Die heimliche Krone (1909) en Hans Waldmann (1940).