* 22.9.1958 Lajatico

Een Italiaanse tenor, die zowel klassieke als populaire muziek zingt. Tevens zingt hij in enkele opera’s, en is hij een producent

Hij groeide op in een boerengemeenschap tussen de wijngaarden en de olijfbomen van Toscana. Zijn vader Sandro produceerde daar "Chianti Bocelli."

Andrea Bocelli leed vanaf zijn geboorte aan de oogziekte glaucom en op twaalfjarige leeftijd werd hij na een ongeluk met een voetbal geheel blind.

Drieëntwintig jaar geleden gebeurde het. Andrea was met zijn vriendjes aan het voetballen op het plein van zijn woonplaats, het Italiaanse dorpje Lajatice.

Plotseling schopt iemand een bal in zijn richting. Andrea wil koppen, maar de bal komt ongelukkig terecht: recht op zijn ogen.

Het hoornvlies van beide ogen is zo beschadigd dat zijn zicht niet meer te redden valt: Andrea is blind.

Vlak voor het ongeluk droomde hij nog van een carrière als voetballer, al hadden zijn ouders en de muziekleraar zijn prachtige stem al ontdekt toen Andrea zeven was. Na het ongeluk is de dro~m van een voetbalcarriere voorbij en legt Andrea zich toe op het zingen. Inmiddels zijn miljoenen mensen in heel Europa hem daar dankbaar voor. Zijn eerste twee CD's - 'Bocelli' en 'Il mare calmo della sera' -zijn in Nederland, Duitsland, België en uiteraard Italië al met gouden platina bekroond en binnenkort zal de rest van de wereld volgen.

Opvolger van Pavarotti.

Bocelli wordt algemeen beschouwd als de opvolger van Luciano Pavarotti. De wereldberoemde tenor zei zelfs: ‘Andrea heeft een mooiere stem dan ik. Hij kan er alles mee: prachtige klassieke stukken, maar .ook een rocksong. Hij is mijn favoriete zanger en als men hem mijn opvolger noemt, voel ik me vereerd.'

Andrea mag dan blind zijn, hij voelt zich absoluut niet gehandicapt. Zo weigert hij bijvoorbeeld met een stokte lopen. 'Als ik op dat soort hulpmiddelen zou gaan terugvallen, ben ik bang dat ik steeds meer hulp nodig zal hebbén. Ik loop nu meestal op de tast en stoot inderdaad af en toe mijn hoofd. Maar ik ben zelden alleen en er is altijd wel iemand om te waarschuwen. Een stok of een hond zal voor sommige blinden inderdaad een goed hulpmiddel zijn. Zeker voor die mensen die alleen wonen of graag alleen zijn. Maar ik doe het liever anders, met het risico af en toe flink op mijn gezicht te vallen.'  Wie Andrea Bocelli ziet lopen, zou niet direct denken dat hij helemaal niets ziet. Hij loopt trefzeker op mensen af en weet zich zelfs in een druk restaurant tussen de tafels door te bewegen zonder hele serviezen mee te trekken of tegen mensen op te botsen.

Duideliik beeld

Wat meteen opvalt, is dat hij bijna voortdurend lacht. 'Ik heb natuurlijk wel het geluk dat ik ook heb kunnen zien. Ik kan me dus duidelijk een beeld vormen van dingen, mensen en kleuren. Alles wat ik ooit gezien heb staat in mijn geheugen geprent. En dat vergeet ik niet meer. Maar natuurlijk heeft het niet kunnen zien ook wel essentiële dingen voor me veranderd. Angst was vroeger 'iets' in het donker en lelijke mannen of dieren. Daar heb ik nu geen last meer van. Angst is voor mij nu meer stilte en onbekend terrein. En ook andere dingen zijn veranderd. Vroeger was het een mooie dag als de lucht blauw was en het zonnetje scheen. Nu geniet ik als de lucht zuiver is en de bloemen en planten heerlijke geuren afgeven. En wat - dacht je van regen of onweer? De meeste mensen hebben er een hekel aan. Maar ik niet; Al die geluiden, de wind, en na afloop de geur. Mensen die echt kunnen kijken, zien na afloop van een regenbui alleen maar modder. Maar ik ruik allerlei 'natuur'-geuren. Ik 'bekijk' de wereld nu dus door mijn neus en oren. En Enrica zie ik met mijn handen.'
 

Ik zag wel dat hij blind was, maar het was alsof hij me toch kon zien,' vertelt Enrica. Andrea: 'Het kwam door haar geur, haarwarme huid en haar vrolijke stem. Ik voelde meteen dat Enrica eerlijk was. In mijn fantasie droeg ze toen een rode jurk ik heb haar nooit gevraagd wat ze toen echt droeg, omdat ik het beeld dat ik heb niet wil verpesten.'

'Ik rijd zelfs motor!'

Drie jaar na hun eerste ontmoeting trouwden ze. Inmiddels hebben ze een  zoontje -Amos (2) -en binnenkort willen ze graag een tweede kindje.

Enrica, die edelsmid is van beroep: 'Soms ben ik blij dat hij me niet kan zien.

Bijvoorbeeld als Ik vind dat ik er niet goed uitzie.

Maar, zonder gekheid: ik droom ervan dat Andrea me eens zou kunnen zien. Al was het maar één keer. Als ik bruin ben en er goed en gezond uitzie. Elke ochtend als ik me net heb aangekleed komt hij dicht bij me staan en dan voelt hij aan mijn kleding.

En daarna voelt hij mijn gezicht. Soms zegt hij zelfs:'Dit vind ik niet leuk. Kun je niet wat anders aantrekken?' Andrea Bocelli vraagt zich niet meer af waarom nu juist hij een ongeluk moest krijgen dat hem blind maakte. 'Ik heb er met name in mijn puberteit wel eens problemen mee gehad. Maar ik heb nooit het gevoel gehad dat ik minder valide was dan andere mensen. Ik doe alles wat ik me in mijn hoofd haal. Ik ski, rijd motor en ik train paarden. Alles op mijn eigen manier.

Mijn leven is ook betrekkelijk simpel en daardoor geniet ik veel meer van de pure dingen van het leven.

Rijkdom betekent voor mij niet bergen goud, dure kleren of een prachtig ingericht huis. Ik wil lekker eten, een grote tuin en gelukkige mensen om me heen. Dat zijn de dingen waarvan ik kan genieten.'