Als schrijver debuteerde met de novelle Séjour (1951), waarvoor hij de Reina Prinsen Geerligsprijs kreeg. Hij was jarenlang filmredacteur bij het Algemeen Handelsblad, was een van de drijvende krachten achter het baanbrekende televisieprogramma Zo is het toevallig ook nog eens een keer (van nov. 1963 tot maart 1966) en werd in 1967 columnist bij de Volkskrant (waarvan hij van 1978 tot 1985 adjunct-hoofdredacteur was).

Hij kreeg in ruime kring bekendheid met zijn ironische, vaak bijtende stukjes, waarin vooral het wat hij noemt ‘onbeweegbare midden’ van de Nederlandse samenleving het moet ontgelden. De beste stukken zijn regelmatig gebundeld. Van 1968 tot 1978 was Blokker tevens eindredacteur VPRO-televisie, waarbij hij o.m. scenario's schreef gebaseerd op verhalen van Herodotus (1973–1974) en o.m. Bint van F. Bordewijk en De pantserkrant van Menno ter Braak voor televisie bewerkte (1972). Van 1991 tot 1994 was Blokker bijzonder hoogleraar Persgeschiedenis aan de Erasmus Universiteit te Rotterdam. Hij schreef ook kinderboeken en voor Esmée (1995), een opera van Theo Loevendie, het libretto.

In 1993 werd hem een Gouden Kalf toegekend (cultuurprijs van de Nederlandse filmdagen). In 1995 schreef hij het toneelstuk Soekarno (in opdracht van het Nationale Toneel). Hij ontving de Gouden Ganzenveer 2003 voor zijn ‘belangrijke bijdragen aan de Nederlandse cultuur’.

WERK: (o.a.): – Proza: Bij dag en ontij (1952; roman); Parijs dode stad (1952); Avontuur in Frankrijk (1955); Knollen en citroenen (1956); Fanfare (1958; scenario); De erotiek van het dagelijks leven (1959); Ferme jongen. Een ‘wie is wie’ voor beginners (1961); Niets aan de hand. De wereld ten tijde van P. de Jong en J. Luns (1971); Ben ik eigenlijk wel links genoeg? (1974); Kijk uit, achter je (1975; publicatie voor scholieren); Ga direct naar de gevangenis, ga niet langs AF, u ontvangt geen ƒ 200,- (1976); Het eeuwige examen (1977); Altijd is Kortjakje ziek (1978); Het kalekoppenhuis (1978); Afscheid van televisieland (1979); Jeroen de Grote (1979); Mij hebben ze niet (1980); Als de dag van gisteren (1981); Juliana (1981); Is m'n haar eigenlijk alweer kort genoeg? (1982); Mag het ook zwart? (1984); Kwaliteit staat er boven (1986); Het station van Heerenveen (1986); De wonderen werden woord en dreven verder. Honderd jaar informatie in Nederland, 1889–1989 (1989); De kwadratuur van de kwattareep (1990); De kroon en de mestvork (1992); Ben ik eigenlijk wel paars genoeg? (1998); De afrekening (2003). – Scenario's: Fanfare (1958; regie: Bert Haanstra); Eline Vere (1991); Bij nader inzien (1991; met Leon de Winter, regie: Frans Weisz); Op afbetaling (1992; regie: Frans Weisz); Hoogste tijd (1994; regie: Frans Weisz); De Partizanen (1995; regie: Theu Boermans); Het jaar van de opvolging (1998; regie: F. Weisz).