www.popinstituut.nl/biografie/adele_bloemendaal.196.html

     een bekend liedje van haar: Mijn zoon

Samen met Leen Jongewaard en Piet Römer

          het zal je kind maar wezen

          zallemetnogeen keeertjeoverdoen

Ook: IRMA UIT ‘IN DE VLAAMSCHE POT'

‘IK BESCHIK GELUKKIG OVER DE GAVE VAN HET BEWONDEREN'

Adèle Bloemendaal is al dertig jaar met grote regelmaat op de televisie te zien. Ze viert dit "jubileum" met vierentwintig optredens in de hooggewaardeerde successerie "In de Vlaamsche Pot". Alle aanleiding voor een gesprek over theater en televisie, comedy in Nederland en haar plannen om zich in de toekomst met de coaching van talent bezig te houden.

"Laat ik over één ding heel duidelijk zijn", zegt Adèle Bloemendaal nog voor het gesprek, dat vlak voor de aanvang van het winterseizoen op 28 september plaatsvindt, goed en wel op gang is gekomen. "Het succes van "In de Vlaamsche Pot" is te danken aan de vorige " cast en het grote talent van Haye van der Heyden. Ik heb tot nu toe alleen maar een gastrol gespeeld in een aantal afleveringen. Of het komend seizoen net zo leuk wordt, moeten de kijkers maar bepalen. In ieder geval werken wij er op dit moment met heel veel plezier aan."

We zitten aan de royale keukentafel in haar appartement aan de Amsterdamse Nieuwendijk, waar ze al sinds mensenheugenis woont. Het is zaterdagmiddag tegen sluitingstijd. Mensen rennen af en aan voor de laatste inkopen voor het weekend. Adèle heeft daar nauwelijks tijd voor gehad. Haar leven wordt momenteel beheerst door een nieuwe reeks van vierentwintig afleveringen van "In de Vlaamsche Pot", waarin zij tot de vaste kern is doorgedrongen.

Verdwenen zijn Dirkje (Susan Visser) en Karel (Edwin de Vries). Voor hen in de plaats zijn gekomen Adriaan Olree als de eigenaar Gilles en Josephine van der Meer als het keukenhulpje Patricia. Er wordt in deze periode keihard gewerkt, want alleen met een Amerikaans aandoend strak werkschema lukt het om zo'n serie op tijd af te hebben. Vanaf half augustus tot half februari staat het leven van Adèle in het teken van "In de Vlaamsche Pot".

ledere dag heeft zijn eigen "kleur": vrijdag lezen van de nieuwe aflevering, zaterdag repeteren, zondag teksten leren, maandag repeteren, dinsdag camerarepetitie, woensdagochtend generale repetitie en Serge-Henri Valcke en woensdagmiddag opnamen met publiek. Adèle Bloemendaal als Luciën en Irma. Alleen op donderdag is ze vrij. "Dat is m'n plezierdag.

Dan is het echt feest en doe ik alleen maar leuke dingen. Ik hang wat rond op terrasjes, snuffel in winkels en ga lekker eten. Ik heb zo'n dag die helemaal voor mezelf is, echt nodig om even bij te komen."

Onder de cast van ‘In de Vlaamsche Pot” en een scène foto

De kijkers naar "In de Vlaamsche Pot" zien dit seizoen een andere Adèle. Zowel uiterlijk als qua karakter. Haar woeste bos krullen heeft plaats gemaakt voor haar eigen haar. En van een buurvrouw die alleen in mannen is geïnteresseerd, is zij gepromoveerd tot de gerant van het restaurant, die veel meer aan haar hoofd blijkt te hebben dan het vinden van een nieuwe relatie. "Begin van dit jaar heb ik een gesprek gehad met de schrijvers van de serie. Zij hadden een aantal ideeën en ik gaf de wens te kennen mijn karakter wat minder eenduidig te maken. Ik denk dat dat uitstekend is gelukt. Overigens ben ik een enorme bewonderaar van het werk van Haye van der Heyden. Hij is de eerste fatsoenlijke komedieschrijver die we in Nederland hebben. Zijn dialogen zijn vaak van het niveau van een Neil Simon. Daarbij is hij erin geslaagd moeilijke onderwerpen op zó'n manier te behandelen, dat je erom kunt lachen zonder dat het banaal wordt. Dat geldt zowel voor de homofilie in "In de Vlaamsche Pot" als het onderwerp "Fout geweest in de Tweede Wereldoorlog", waarover hij vorig seizoen een erg mooi toneelstuk heeft geschreven."

In de dertig jaar dat Adèle op televisie te zien is geweest, stond ze in ontelbare komedies. Vaak met veel succes, zoals ‘'t Schaep met de 5 Pooten", in 1970 bekroond met De Gouden TeleVizier-Ring, en "Citroentje met suiker", waarvoor kijkend Nederland destijds aan de buis was gekluisterd. "We hebben dit vak eigenlijk met vallen en opstaan moeten leren. Als ik zie hoe professioneel er nu wordt gewerkt, dan is er toch veel gebeurd. John Trappeniers, die "In de Vlaamsche Pot" regisseert, liep stage in Amerika. En dat is te merken. De opnamen verlopen als een goed geoliede machine. Het tempo ligt hoog; er is sprake van hecht teamwerk. Vroeger werden er per seizoen acht afleveringen opgenomen, iedere maand één. We waren toen nog echt bezig een vak te ontdekken."

Zelf heeft ze zich in de loop der jaren het theater- en televisievak spelenderwijs eigen gemaakt. Ze raakte er bij toeval in verzeild, speelde volgens haarzelf in het begin "nogal jonge-honderig" en heeft steeds beter geleerd om grappen te plaatsen of een spanning op te bouwen. "Drie mensen zijn heel belangrijk voor mijn carrière geweest. Regisseur Rob Touber leerde me wat precisie is, bijvoorbeeld het op het juiste moment draaien bij een cameraschakeling. Leen Jongewaard bracht me tekstbehandeling bij en John Kraaykamp het plaatsen van grappen."

In haar carrière onderscheidt ze twee hoogtepunten; de baanbrekende tv- shows die ze samen met Rob Touber maakte ("vreselijk dat die allemaal zijn gewist"), en de grote soloshows waarmee ze de laatste tien jaar door Nederland trok en pers en publiek op de knieën dwong.

Die periode beschouwt ze als voorgoed voorbij, een "afsluiting van mijn uitgestelde jeugd". Vooral de manier van leven ging haar steeds meer tegenstaan. "Ik houd er niet van om in de stromende regen ergens in de provincie in een multifunctioneel centrum in een nieuwbouwwijk te belanden en me te moeten behelpen met het eten bij een toevallig aanwezige Chinees. Dat vind ik zo vreselijk armoedig. Ik heb daar echt heel erg onder geleden. Als je in het buitenland succes hebt met een grote theatershow, sta je maanden achter elkaar in de hoofdstad in hetzelfde theater te spelen. Als je in Nederland een vergelijkbaar succes behaalt, ben je veroordeeld tot een tournee naar alle uithoeken van het land. Dat vreselijke reizen is echt een crime. Zo'n televisieperiode waarin ik nu zit, is natuurlijk wel druk, maar het is te overzien. Een half jaar keihard werken, maar vanaf februari heb ik weer de tijd voor mezelf."

Ze zegt nadrukkelijk niet iemand te zijn die vierentwintig uur per etmaal met haar vak bezig is. Koken voor vrienden, gasten aan de keukentafel ontvangen en ondertussen gezellig kletsen behoren tot haar geliefdste vrijetijdsbestedingen. Daarnaast leest ze "alles wat los en vast zit". Ook kan ze hartstochtelijk genieten van Amerikaanse speelfilms. In die zin noemt ze zich een "getalenteerd toeschouwer", omdat ze "alles" wat maar uitkomt van grote acteurs als Robert De Niro, Dustin Hoffman, Jack Nicholson of AI Pacino, meer dan eens gaat zien. "Ik beschik gelukkig over de gave van het bewonderen. Een blik van AI Pacino in een bepaalde scène, de manier waarop Jack Nicholson een entree maakt, daar kan ik heel erg van genieten."

Adèle Bloemendaal hoopt in januari zestig te worden. Aan stil zitten denkt ze voorlopig helemaal niet. Ze wordt de laatste jaren regelmatig gevraagd door

jongeren in het vak voor adviezen en regie. "Ik vind het heel leuk dat ik jonge mensen kan coachen en hun iets kan bijbrengen over wat ik in de loop der jaren heb geleerd." Ze heeft zelfs vergaande plannen om in de toekomst op Bonaire een masterclass op theatergebied op te zetten. "Ik logeer al een aantal jaren bij mensen die een appartement hebben op een stille plek op Bonaire. Het lijkt me heel leuk vandaar uit theatercursussen te beginnen voor acteurs en actrices die in I de vakantietijd twee of drie weken rust zoeken, maar toch ook met hun vak bezig willen zijn."

Ze denkt er nog niet aan om zich eens helemaal op Bonaire te vestigen. Misschien een paar maanden per jaar. Maar de gezelligheid van Amsterdam missen lijkt haar toch heel moeilijk. "Ik zie wel. Als ik iets kan zeggen over mijn carrière, dan is het wel dat ik nooit iets gepland heb. Het gebeurde gewoon."

Adèle Bloemendaal besloot na bijna 4 jaar lijnen . Zij was dit zat en begon enkele maanden geleden aan de ‘wonderpillen ‘van een Belgische dokter zij raakte 14 kilo kwijt maar kreeg wel last van haar hart. Voorlopig mocht ze niet meer optreden

Onder: samen met haar zoon John John na dat ze een weinig was hersteld van de wonderpillen

Adèle speelde ook in de tv productie Beppie samen met Rijk de Gooyer.

De serie was geschreven door Annie M.G. Schmidt, haar zoon Flip van Duyn  en Haye van der Heyden. Het thema is kostelijk krankzinnig. Een verongelukt echtpaar staat bij de hemelpoort. Zij (Sylvia de Leur) mag naar binnen, hij (Johnny Kraaykamp) moet nog even terug naar de aarde om zijn plaatsje in de hemel te verdienen. Daarvoor moet hij het huwelijk proberen te redden van de familie Leeflang (Adèle Bloemendaal en Rijk de Gooyer)