Music for Strings op. 54,

Celloconcerto op. 120, TWO Studies op. 16 Tim Hugh: cello

English Northern Philharrnonia 0.l.v. David Lloyd-Jones

Naxos 8.553383, Cat. DIE

Eind vorig jaar gooide dit orkest hoge ogen met de Colour Symfony van Arthur Bliss (1891-1975), een origineel stuk, gebaseerd op associaties tussen kleur en klank. Naxos, brengt daarop nu een vervolg uit. Men lijkt daar aan te sturen op een volledig overzicht van het orkestrepertoire van deze Engelse componist. 'De Music for Strings', geschreven in 1935, behoort tot Bliss' fijnste composities. Juist door muziek als deze begon het publiek Bliss geleidelijk als opvolger van Elgar te zien. Met zijn expansieve, volle klank, geschreven voor een grote strijkerbezetting, is het werk stevig geworteld in de Engelse muziektraditie.

David Lloyd-Jones wekt de strijkers van het English Northern Philharmonnia op tot een frisse en spontane vertolking in een stuk dat voortdurend fantasievolle verwerkingen te zien geeft van het muzikale materiaal. In de opening wordt meteen de juiste toon getroffen, energiek en flamboyant, karakteristiek voor de wijze waarop door het English Northern Philhannonia op deze hele cd wordt gemusiceerd.. De inspiratie van Bliss bereikt in het Celloconcert (1970) niet dezelfde ijle hoogte, al kent het eerste deel een interessante solopartij, en al nemen de muzikale ontwikkelingen in het slotdeel uiteindelijk een vlucht.

Het stuk is opgedragen aan Rostropovich, die samen met Benjamin Britten de eerste uitvoering verzorgde. De 'Two Studies' opus 16 dateren uit Bliss' wilde beginjaren, een tijd waarin hij met zijn gedurfde muzikale experimenten als 'enfant terrible' in het Engelse muziekleven bekend stond, voordat hij zijn natuurlijke, meer romantische stijl ontwikkelde. Daarmee is deze Naxos-uitgave opnieuw de moeite van het ontdekken waard.

Onze eeuw heeft aan de overkant van het Kanaal vele eminente toonkunstenaars gekend, een groep waar Arthur Bliss ook toe mag worden gerekend.